's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN 123 



zijn, namelijk 22 mm., terwijl de vleugelspanning der Javaansche exem- 

 plaren hoogstens 18 mm. bedraagt. Een onderzoek naar het aderstelsel 

 wijst uit, dat van ader 9 der voorvleugels vrijwel niets te zien is dan 

 een begin eener vertakking aan ader 8. Zonder nader vergelijkings- 

 materiaal uit Sikkim kan de Javaansche soort, die overigens, wat de 

 vleugelteekening betreft, zeer goed aan de beschrijving van loxoscia be- 

 antwoordt, niet bepaald worden. 



29. Pisara opalina Walk. 



Wijlen Dr. H. W. van der Weele verzamelde een 9 dezer soort te 

 Tjinjiroean in het Malabargebergte op Java. Opalina was bekend van Borneo. 

 Exp. 20 mm. 



Hoewel er slechts één exemplaar aanwezig was, werden de rechter 

 vleugels afgenomen en microscopisch onderzocht, waarbij bleek, dat een 

 begin van ader 9, dicht bij de costa, aan ader 8 zichtbaar is. In Hamp- 

 son's beschrijving is hierover niets te vinden. 



30. Pisara coticula, nov. spec. 



1 cT en 3 92 Yan Buitenzorg en van den Gredeh, W. Java. Stellig 

 de tot nu kleinste bekende Pisara, want de vleugelspanning van het ç? 

 meet 14 mm. en die der 92 15 — 16 mm. Kop, hals en patagia zijn 

 helder glanzend wit of met bruingrijs gesprenkeld ; thorax en abdomen 

 bruingrijs evenals de gespoorde pooten, die echter een wit bandje hebben 

 aan het einde van elke geleding. De voorvleugels zijn glanzend wit met 

 zilverschubjes en met bruine vlekjes, die het dichtst op elkaar staan bij 

 den buitenrand. Bepaalde scherpe lijnen zijn niet te zien; de antemediale 

 lijn loopt van af het tweede schubbenhoopje in de cel naar den binnen- 

 rand en is recht of slechts weinig gebogen nabij ader 1. De mediale lijn 

 is onzichtbaar; de postmediale is het duidelijkst; zij is scherp ingesneden 

 op de aderen 2, 6 en naar de costa. Aldus wordt een w gevormd. De 

 submarginale lijn is eveneens tweemaal gegolfd of in drie boogjes uit- 

 eengevallen. De franje is bruinachtig grijs. Langs en op de costa be- 

 vinden zich min of meer duidelijke donkere vlekjes en lijntjes, waarvan 

 die boven het hoopje schubben bij de discocellularis het donkerste en 

 daardoor tevens het beste te zien is. De achter vleugels zijn doorzichtig 

 wit met bruin-gele tinten langs de randen, waarbij tevens de meeste 

 zilverschubben ingeplant zijn. 



31. Poesdia trianguloquelinea, nov. spec, (tekstfig. 11). 



1 9 van Bajor(?), Java uit de collectie Snellen. Nadat de rechter 

 vleugels geprepareerd waren, bleek, dat deze vorm in het genus Poeselia 



10 

 (s>9— ill— 1SJ30; 



