's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 127 



zullen blijken te zijn. De eerstgenoemde meet echter 20 mm. ; komt in 

 Queensland voor en verschilt in teekening. Bivinculata bezit slechts twee 

 banden, daar apex en buitenrand der voorvleugels geheel bronskleurig 

 zijn, zoodat de postmediale band niet gescheiden is. 



43. Thallarcha infecta, nov. spec, (tekstfig. 12). 



1 cT uit den Preanger (5000 vt.), W. Java; Sijthoff leg. De generieke 

 kenmerken van deze soort, evenals die van de voorgaande, komen geheel 

 overeen met de beschrijving en de afbeeldingen, welke Hampson der 

 Thallarcha's geeft, die voor het overgroote deel in Australië leven. Infecta 

 gelijkt op Th. leptographa Turn. Kop, fijnbehaarde antennen, palpen en 

 thorax donker bruingrijs; de patagia zijn aan het uiteinde wit; het ab- 

 domen en de pooten zijn vuil geelachtig. Het abdomen zal wel bij het 

 levend dier wit zijn geweest. De voorvleugel is grijs- 



achtig wit, een bruin vlekje op en onder de costa nabij 

 de vleugelbasis; een tweede dito vlekje in de celbasis; 

 een derde, doch kleiner, stipje op ader 1 b. De vleugel- 

 basis is min of meer bruin getint. Vanaf de costa tot 

 den binnenrand een antemediale lijn, die tusschen ader 1 

 en de cel naar binnen gebogen is. Tusschen de ante- Fig. 12. 



mediale en de mediale is de vleugel egaal bruingrijs. 

 Een zwart puntje op de discocellularis ; een gebogen 

 serie van postmediale bruine vlekjes of puntjes; een onderbroken sub- 

 marginale vlekkenserie en ten slotte marginale puntjes. De achtervleugels 

 zijn wit met bruinachtig tintje, vooral nabij de apex. Exp. 18 mm. 



44. Thallarcha punctulata, nov. spec. 



2 çftf uit den Preanger (5000 vt.), W. Java, Sijthoff leg. Het geheele 

 dier is bruinachtig zilver-grijs, behalve de onderzijde van het lichaam en 

 pooten, die meer in het bruingeel trekken. De antennen zijn fijn behaard 

 of bewimperd met duidelijke geledingen. De teekening der voorvleugels 

 bestaat uit een aantal zwarte puntjes, die als volgt gelegen zijn: drie 

 nabij de vleugelbasis, een op ader 5 en op de discocellularis, eene serie 

 van ongeveer 6 kleine submarginale puntjes, welke serie bij ader 6 

 onderbroken is. Ten slotte nabij den tornus eenige driehoekige marginale 

 vlekjes. De kleur is het donkerst boven de cel en ader 7; daaronder 

 liggen eenige lichter grijze lengte-strepen. De achtervleugels zijn nabij 

 de basis lichter en doorzichtiger dan nabij de apex en den buitenrand. 

 Exp. 16—17 mm. 



