4 Obfervatio L 



catione & feminibus deducerent. Abfit ut cuiquam de fua, 

 quam quisque meruit , laude quidquam detraham, &magni, 

 quo ad ulteriores invefligationes iter n6bis aperuerunt viam- 

 que faciliorem pararunt, laboris pramia derogem commerita. 

 Sed ii tamen nobis quidemomnium optime de humano genere 

 meriti effe videntur , qui ad publicam utilitatem fludium 

 illud fimul accommodarunt, quique ea propter non folum 

 externam qualiumcumque plantarum ftrucluram, faciem , con- 

 formationem, magnitudinem, colorem, odorem, faporem, 

 quoad omnes eorum partes defcripferunt, fed & ad interiora 

 earundem penetraturi, refolutiones chemicas & pharmacev- 

 ticas inftituerunt , & fic tandem, quaenam qualifve earum fit 

 in corpus noftrum vis atque efficacitas, & quos quocunque 

 modo vitx humanae praeftare ufus poffint, fummo ftudio fcru- 

 tati funt. 



Et perfunfti quidem dudum fiint graviffimo ifto munere 

 & labore viri & peritiffimi & perfpicaciffimi , neque tamen 

 non fuperfunt permulta , in quibus invefligandis & detegen- 

 dis multorum adhuc utiliffime verfari induflria poffit. Non 

 reprehendendi certe funt Botanices cultores, qui deexoticis 

 plantis indefeffo ftudio, grandique pretio fibi comparandis 

 folliciti funt , modo indigenas praecipue plantas attento oculo 

 perfcrutentur, nec eas , quae cuivis obvias , viliore pretio 

 conilare folent, vilipendant, pedibusque quafi conculcent. 

 Borrichius itaque non inconcinne fentit, fi dicit: Quot enim 

 segriin agris, in littoribiis, in rupium fylvarumque aviis infe- 

 liciter pereunt, non tam defedtu plantarum, quam paffim 

 tellus, mater benigniffima, fuppeditat, Indorum, Afrorumque 

 exoticis falubriores , fed adftantium faepe, amicorumque igno- 

 rantia. 



Nemo facile negaverit in remotiffimis terris reperiri mul- 

 ta, quae re&iffime in officinas referuntur , ob fmgularem 

 plane, & indigenorum remediorum hucusque exploratorum 

 viribus maiorem omnino vim & efficaciam. 



Non 



