De Capitis lcefione , Jymptomatibus £? medendi ratione. 59 



Et tali ratione fub novi anni aufpiciis aiiquoties adhuc illum 

 adii & feflitutum , quamquam debilitatum , vidi, lilique va~ 

 ledixi. 



Laefiones eapitis femper fere funt periculofae, non raro 

 mortis cauffae. 



Locus affechis, fymptomata urgentia , convulfiones fci~ 

 licet & deliria itemque dolores, probabilem internam kefio- 

 nem fa&am effe, affirmabant. 



Quibus fi addis vermium evacuationem, mirum confen- 

 fum nervos inter & inteftina deprehendimus. Opii ufum, 

 quem Angli adeo miris extollunt laudibus, etiam hocce in ca- 

 fu non fine fruftu adhibitum fuiffe, relatio teftatur, 



Externorum refolventium & in altum materiam ftagnan- 

 tem quafi evehentium fummam in tali cafu utilitatem, vefi- 

 cantia adplicata in locum affeftum, declarant. 



Maximam vero curationis partem abfolvit Natura be- 

 nigna a cataplafmatnm operatione adiuta , quae pus & mate- 

 riem ftagnantem per emun&oria evacuavit & eduxit feliciter. 



OBSLRVATIO XIII. 

 Dn. D. CHRISTOPHORI IACORI MELLIN, 



fiftens 

 SetHionem viri apoplexia extin&i eiusdemque pedis monftrofi. 



Vir fatis robuftus atque obefus , qui, quamdiu fanitas eius 

 erat conftans atque fat valida, nullum, quod in fenfus 

 cadebat, morbidi ftatus teftimonium dedit, quam quod pes 

 dextef monftrofus effet, ita, utmalabaricihominis pedem ele- 

 phantinum fi non fuperare, faltem aequare videretur. Hic 

 vir, inquam, praeter hocce malum adeo bona fruebatur vale- 

 tudine, ut anno setatis fuas LXVIII. iter in Italiam facere pof- 

 fet. Anno 1774. in itinere, cum Trieftae viveret, diarrhoea 



H 2 cor- 



