120 Obfervatio XVIH. 



num defcriptionibus fynonyma e Decad. L cum tomus fextus 

 praefto haud effet, afferre minus licuit. 



Hafnia Onoldum 

 m\jfa\d. 24. Decembris 1779. 



OBSERVATIO XVIIL 

 Dn, D. HENRICI FRIDERICI DELII 



De alalia, £f aphonia. 



Phyfiologiae corporis humaninon ignaros laterequoquenon 

 poteft, qualis, quantaque inter vocem^ & loquelam, in- 

 tercedat differentia, cum vocis organon primarium Larynx fit, ex 

 qua compofita cartilagine, aer infpiratus, majore, minore, ni- 

 fhicumfonoi exfpiratur. Loquela autem fit, voce, per or- 

 gana oris varie mutata, vel modificata. In variis itaque 

 organis varia oborta laefio , varios quoque effe&us , variaque 

 fymptomata, producet. Minime ergo confundenda eft apho- 

 nia cum alalia, cum haec loquelae, illa vocis, defeffum defignet, 

 & utrumque fymptoma diverfum, & unum absque altero , in 

 ceterum non mutis , exfiftere queat. Utrumque autem, di- 

 verfis temporibus , in eadem aegrota, obfervare mihi licuit, 

 quare ejus rei mentionem facere, operae pretium effe exi- 

 ftimo. 



Generofa qusedam femina , triginta aliquot annorum, 

 poft varia, & ex obitu mariti quoque oriunda, animipathe- 

 mata, & poft varia diaetae, & regiminis, vitia, quanquam 

 prster voluntatem commiffa, vernali tempore, in febrem in- 

 cidit, primis diebus in acutam proclivem, paulo poft vero 

 fchema tertianae intermittentis prae fe ferentem. Pro eo , quo 

 erat temperameato, cholerico fcilicet, paroxysmi fatis vehe- 

 mentes apparebant, quamquam debita iis medela opponere- 



tur. 



