Hiftoria iQerorum Epidemicprum. 135 



mas yias , repente, cum omnibus . fuis fymptomatibus. Et. 

 apud omnes, ftatim ab initio. morbi, aderat modo lenior, 

 modo vehementior, febris; febris continua remittens^ ter- 

 tiana^ vera febris biliofa, quam omnia fymptomata febris 

 biliofae concomitabantur, quaeque eadem ratione, eodem- 

 que tempore, uti febres biliofae firoplices, ventris folucione, 

 urina, et fudore, tollebantur. Non.absque ratione igitur 

 hunc febrilem icterum, febrem acutam biliofam lace-ntem, 

 feu larvatam ., adpellandum eiTe exiftimo. 



Qui minimum de i&ero pafli funt, adeo leniter aegro- 

 tabant 3 ut negotia fua expedire pofienu Febris eorum fuit 

 nimis temperata, pulfus mollis, nec adeo celer, fitierunt 

 modicum, aut plane nihil; lingua non admodum impura; 

 comederunt cum appetitu; poft efum vero affligebantur an- 

 xietate, et de laffitudine folum querebantur ; cutis coior 

 fuit flavus , et urinae croceus. 



Qui vero vehementius aegrotarunt, pluribus etiam, et 

 fenfibilioribus , fymptomatibus funt conflictati. De defed:u 

 Virium, qui durante morbo femper eos comitabatur, que- 

 rebantur prius, quam morbus nofei poterat. Modo plureSj 

 modo pauciores , homines querebantur de doloribus in capi- 

 te, dorfo, lumbis, omnibusque membris; de doloribus in 

 ftomacho, conjunctis cum fenfatione pleniuidinis: imo non- 

 nunquam etiam de doloribus in inteftinis^ de torminibus ven- 

 tris, frigore, aeftu, fiti et anxietate, in regione cardiae 

 ventriculi, deque guftu amaro. Lingua eorum erat impura, 

 ftava afpectu; appetitus debilitatus 5 aut plane amiiTus, et 

 pulfusceler, at mollis. Ipfi aegrotantes erant verdginofi, 

 proclives ad vomitum; immo nonnulli vomebant vehemen- 

 ter mucum et bilem. 



Modo poft haec enarrata fymptomata, modo una cum 

 iis, apparuit color univerfalis flavus cutis^ afpe&u mox ob- 

 fcurior, mox lucidior; urina crafla, modo fubnigrior, mo- 

 do minus fubnigra, modo lateritia; et alvus plurimum diffi- 



cilis, 



