D. Henrici Friderici Delit. 135 



iam in vfum vocatus eft, dum, fi forte quaedam exci- 

 piantur, quae, pro antiquiorum temporum ratione, excu- 

 fanda funt, tam multa ibi reperiantur, quae , maiores no- 

 ftros iam non ignoraiTe, laetamur. Non defuerunt porro 

 Inftituto Maecenates , fautores-, et amici, qui ipfi eas 

 fuppetias tulerunt, ut res eius in maius, meliusque, pro- 

 cefferinu Vnde quoque faftum eft, vt academia noftra, 

 prout et iam laudatae exterae, foecunda mater, aliarum 

 Germaniae focietatum, ad eundem fcopum eollineantium, 

 exftiterit. Interim tamen plura quoque finiftra fata ex- 

 perta eft, tulitque, academia, quae recenfere non iuuat, 

 nec renouare dolores. Bene nobis, quod iterum ex iis 

 emerferit. Inprimis autem, fi propiora tempora recoli- 

 nius, fi et a praeftantiffimorum PraeQdum, et Dire&orum, 



VOLCKAMERORVM , S CH ROE CKIO-R VM , WIDMAN- 



norvm, reU nonnullorumque Adiuniiorum , praeclaris 

 meritis, paululum recedimus, a buchneri praefidio, 

 TREwnque dire&orio , feliciora fata numerare poffu- 

 mus. 



Ex obitu autem generofiffimorum , laboriofiffimorum, 

 et adhuc defideratiffimorum, Duumvirorum, breui tempo- 

 ris interuallo., fingulari fato, fefe excipiente, grauiffimum 

 academiae vulnus infliitum eft, adhuc fenfibile. Obiit 

 primum perilluftris ac celeberrimus Direftor trewivs, 

 d. 18- Iul. MDCCLXIX. cui, et erga Academiam N. €♦ 

 et, patriam, Altorfinam puta, et erga vniuerfitatem vici- 

 nam Erlangenfem , Viro benefico, et dulci meo quoque 

 decori, tum publice parentaram. Triftihoc, et inopinato, 

 nuntio accepto, vero buchnervs; (cum quo infigni, 

 et humaniffimo, viro, ab anno MDCCXLVI. gratiffimum 

 mihi fuerat literarum commercium,) ipfe fenio, et mor- 

 bo, viribus fradtus, lefto adfixus, grauiter perculfus efh 



Interim 



