t)* Henrici Friderici Delin 141 



ribus hucusque aftis^ delaffati, feffique* ii fuiit; fed, dum 

 perpenditur, me iam agere aetatis annum LXIX. (ante 

 quem terminum iam multi magni viri, meqtie digniores, 

 doctioresque , heu! obierunt,) et effiuere quadragefimvM 

 iam annwn, ex quo in vniuerjiiate nunc Friderico^Jliexan- 

 drina docui, et, quod praefifcine dixerim, fudaui, et alfi, 

 atque omnia munera fubii , quae a Profeflbre unqiiam defi- 

 derari poterant, quibusque alia, et fatis grauia, faepiuf- 

 cule accefferant; et cum morbis, haud leuibus* me, plus 

 vice fimplici^ dimieaffe; haud mirandum erit, priftina ala- 

 critate, ferenitate, et ad labores promtitudine, vt olim, 

 me non poffe gaudere* ideoque non vitio inihi verti pof- 

 fe , fi., ob non amplius increfcentes, corporis, animique, 

 vires, iam per aliquot annos, ferio, de fubleuandis oneri- 

 btis academicis, cogitauerim, et, fi orbem literarium fpe- 

 cles, illius horatiani: 



So/ue fenefcentem mature fatis cqiium, ni 

 Currat ad extremos -— ■*» 



circa alios iabores , et calami quieteffi, nieinor fuerim* 

 Et tamen me nunc video in noua vitae periodo verfari* 

 a.tque nouos rnihi labores imponi, quorum fcopus eft, 

 vt reltituantur res academiae, et denuo in melius^ maius- 

 que, euehantim At, vtrum a me ea exfpeftari adhuc 

 poffint, primus ego maxime dubito* Quamuis autem mu-' 

 nus, mihi oblatum, deprecari, fatius ducere potuiffem, 

 tamen, ne ingratus in perill. Neftorem, biregtorem^ 

 cothenivm, cui, oclbgenario maiori., academiae falus 

 curae, cordique^ eft, illuftresque adivnctos, Ele&ores, 

 qui fpem fuam, et fiduciam^ in me pofuerant, neque, 

 Vt-Germafius, in vniuerfam academiain Germanorum, ve^ 



$ 3 terem* 



