30 S. O. F. Omang, 
fuscescenti dense cano-floccoso glandulis atris crebris pilisque 
sparsis obsitus. Folia basalia 5—7, longe petiolata, exteriora 
ovalia apice rotundato aeque ac basi triangulariter in petiolum 
attenuata integerrima, de cetero obtuse et inaequaliter dentata, 
glabriuscula, intermedia oblongo-elliptica — anguste elliptica obtu- 
siuscula — subacuminata, apice plicato basique cito attenuata 
integerrima, intermediis marginibus inaequaliter et irregulariter 
saepe sat grosse dentata, interiora elliptico-lanceolata — lanceolata 
acuminata, basi in petiolum alatum sensim attenuata, in margini- 
bus intermediis + acute inaequaliterque porrecte dentata, /aec 
omnia in utraque pagina sparsim vel paulo crebrius longiuscule 
pilosa, haud stellata; folia caulina subtus in nervo + stellata, fo- 
lium infimum sat evolutum petiolatum anguste oboblongo-vel rhom- 
boideo-lanceolatum, in intermediis marginibus acute porrecto- 
dentatum, cetera reducta anguste sublinearia, edentata. /nvolucrum 
subatrum parvulum crassiusculum, basi obtusum, pilis longis basi 
brevi nigra apice longo sordido-canescentibus crebris, glandulis 
gracilibus sparsis—frequentioribus et microglandulis numerosis 
obtectum. Squamae latiusculae in apicem + acutum attenuatae, 
intimae subulatae, omnes apicibus fuscis leviter comatulae. Cala- 
thidium obscure lutescens, floribus + abbreviatis stylosisque lace- 
rato-dentatis, extus subglabris, dentibus ciliatis. Stylus siccus 
nigricans. 
Røldal: Svandalsflona, 1065 m. o. h.; Stavsnuten; Midt- 
læger; Haaradalen; ved Holdøla og Magermoen i Vadledalen. 
Rosetbladene har lang, smal stilk, temmelig liten bladplate. 
De ytre og mellemste har mere eller mindre hurtig sammendragen 
grund, bredere plate; de inderste — oftest de talrigste — er lanset- _ 
formede, nedad jevnt avsmalnende. Alle er paa midten av kan- 
tene temmelig tæt, ujevnt tandede, i spidsen og ved grunden hel- 
randede. Av stængelbladene er kun det nederste bedre utviklet, 
stilket, oftest rhombisk-lansetformet med faa, fremadrettede tænder 
paa de midtre bladkanter. De øvrige stængelblader, i antal op til 6, 
er smalt linjeformede til brakteformede. I svøp og kurv ligner 
denne form paa H. amorphoglossum Dahlst.'), som synes nær 
beslegtet; den skilles dog let ved bladenes form og dentikulation. 
1) Dahlstedt: Herb. Hier. Scand., Cent. XVIII, 74, Cent. XX, 37, 383. 
