34 S. O. F. Omang. 
H. phylladinum n. sp. | 
Caulis 1—2 dm. altus, crassiusculus flexuosus, 4—5-folius, 
ex alis foliorum caul. ramos breves subrectos erectosque mono- 
cephalos exserens, interdum monocephalus, dense stellatus, pilis 
longis imma basi nigra apice albidis patentibus rigidiusculisque 
crebro pilosus, apice dense cano-floccoso pilis creberrimis et glan- 
dulis tenellis sparsis vel — in ramis praesertim — crebris vestitus. 
Folia viridia, subtus leviter glaucescentia, basalia multa, abbreviata 
lataque, breviter petiolata, exteriora obovata rotundato-obtusa, 
basi cuneato-decurrentia, anguste petiolata, intermedia plurima 
obelliptica — elliptica, intima pauca oblongo-elliptica — oblonga, 
omnia obtusa, remote et argute dentata, basi in petiolum brevem 
alatum sensim attenuata, supra — ad margines praesertim — longi- 
uscule pilosa, subtus densiuscule longiusculeque pilosa; folia cau- 
lina ut folia basalia abbreviata lataque, sessilia — vel infimum 
folium subpetiolatum — sursum sensim decrescentia, inferiora 
ovata, obtusiuscula — acuminata, remote paucidentata, superiora 
parva angustiora edentata, omnia utrinque crebro et longe pilosa, 
vix stellata. /nvolucrum obscure virescens, magnum vel parvulum, 
latum, basi obtusum. Squamae latae, patulae, exteriores breves, 
subacuminatae, intermediae sursum in apicem obtusum vel acumina- 
tum sensim attenuatae, intimae pancae. interdum acutae — subulatae, 
omnes pilis sordide canescentibus, basi nigra, longis confertim 
pilosae et crebro micro-glandulosae, apicibus fuscescentibus leviter 
comatulae. Flores stylosi. Stylus in siccitate obscurus. 
Odda: Reinsnos, 600 m. o. h. 
Denne form er vistnok beslegtet med H. oncodes Om., men 
er habituelt sterkt avvikende baade ved de korte, brede, spredt 
tandede blader, ved forgreningen av stenglen og ved de sterkt 
styløse blomster med mørke grifler. Desuten er svøpbladene 
mere bredspidsede, nogen — især av de mellemste — butte, og 
svøpene noget mindre og lavere. Paa spidsen av stængel og 
grener, især de sidste, er ofte kjertlene meget talrike. Den turde 
være nærmest beslegtet med H. frondiferum Elfstr. 
H. frondiferum Elfstr. 
Elfstrand: Bot. utflygter, side 38, og Hieracia alpina, side 
| 
21. — H. alpinum L. 8 foliosum Wimm. BI. N. FI. | 
