“202 S. O. F. Omang. 
H. semiangustum n. sp. 
Caulis 7—10 dm. altus, crassus rigidus, sat remote vel dense 
foliosus, inferne + rubro-purpurascens, apice + ramosus, levissime 
stellatus, ad apicem versus densius stellatus, inferne densiuscule vel 
dense villosus, superne sparsim — subdensiuscule pilosus. Folia 
dilute virentia, subtus glauca, saepe fusco-violascentia, laxe reti- 
culata, infima emarcescentia oblonga obtusa, basi in petiolum sen- 
sim attenuata, cetera lanceolata vel lineari-lanceolata, acuminata — 
acuta, inferiora basi + longe angustata subpetiolata, intermedia 
basi subauriculate dilata amplectentia, superiora in bracteas sensim 
decrescentia, basi late rotundata — subcordata, acuta, omnia mi- 
nute sparsimque denticulata — subintegra vel interdum crebrius 
acute dentata, inferiora supra subnuda ad margines sparsim pi- 
losa, subtus leviter stellata densiuscule pilosa, superiora supra + 
stellata subtus densius stellata, parce pilosa — epilosa. Anthela 
nunc subsimplex, nunc valde composita, corymboso-paniculata, 
indeterminata, ramis gracilibus arcuatis + adscendentibus, superi- 
oribus + approximatis, acladium 10—30 mm. altum, superantibus, 
bracteis angustis obscuris instructis, tenuiter floccosis et sparsim 
pilosis et pedicellis acladioque dense cano-floccosis, apice tomen- 
tosis, pilis sparsis — frequentioribus et saepe glandulis minutis 
raris — sparsis vestitis. Involucra nigricantia, mediocria, crassa, 
basi rotundata — obtusa, postea subtruncata, glandulis fuscis vel 
-cerino-fuscis inaequilongis crebris et pilis solitariis obscuris vestita, 
in extimis marginibus squamarum — praesertim iisdem squama- 
rum exteriorum — leviter stellata, de ceterum nuda. Squamae 
imbricatae, basales anguste lineares, laxae, in pedicellum descen- 
dentes, proximae angustae, ceterae latiores, apicibus saepe falcatis, 
omnes obtusae, vix comatulae, interiores late et pallide marginatae. 
Calathidia flava, sat magna, + radiantia, interdum floribus + ab- 
breviatis vel substylosis. Stylus siccus nigricans. 
Øistesø: Skaare; ved Fyksesundet; Torefjeldet; Botnen, i ur. 
Vikor: ner Viker prestegaard (forma). 
Hoi, temmelig spredt- eller ialfald ikke særdeles tætbladet, 
rikt bløthaaret stængel, smalt lansetformede eller næsten linje- 
lansetformede, spredt smaatandede til næsten helrandede blader, 
mere eller mindre sammensat, ofte særdeles rik kurvstilling med 
oprette, tynde, haarede og svakt kjertelhaarede kurvgrener og kurv- 
stilker, tykke, mørke svøp, temmelig smale, butte, i kantene svakt 
