XXIV 
K. F. DE GLOCkEIt, 
(fiic iii loro, quo "ignitur, huiuulus, uiolUssiuius ac veluti adipe un- 
cius de]nvhendilur. 
(irapliiles luoravicus ut pluril)us in locis purissimus est, ita pas- 
sini argillam conliuel vel (juarzi, micae el lalci particulas, multo sae- 
pius autem ocliram 1'erri ^la^ am aut l'us(‘am (1'errum hydro -oxydatum), 
deinde etiam jyvriten, paullo rarius rubram, c[uam dicunt, ierri oxy- 
dati spumam, rarissime ])hosplioriten. 
(Jranite el j)or})hyrite nonnullis in terris gra])liiten imialum esse 
constat. S('d in Moravia eiuscpie conliniis aut ad gneissi et scliisli mi- 
cacei rormation(‘S, aut ad cal(‘arii *) granoso -crystallini vel dolomitac 
strata eum [)ertinere cognovi. In quibus saxorum generibus ita situs 
est, uL aut strata iiuiniala, aut venas verticales, aut massas irregulares 
relerat, msuper baud raro })lanorum tabulatorum superllciem leviter 
obtegat, vel ScLxa illa solummodo tmgal. Interdum etiam quarzo et 
scliislo argillac('o, primogenitis, c[uos voeant, sebistis adnumerando, 
immixtus est, particulis gi’apbitae per totum saxum cbfTusis. Praeter- 
ea alternis stratis tenuissimis cum quarzo coniunclus sebistum gra- 
pbiticum componit, singulare saxorum sebistorum genus, quod,»m 
summis Moraviae al([ue Silesiae montibus pbmiariam a me repertum, 
pecubaida mter sebistum micaceum strata constitiut. 
Si omnes, etiam exiguas partes gi’apliitae, in diversis montibus 
obvias r(!spicis , latissime ille patet et in Moravia (5t in coiirmibus mon- 
tibus. Sed amphora eius strata eaque digna, cpjae lodiantur, primum 
in septentrionali montium silesiaco-moravicorum tractu, 
deinde in ea Moraviae parte, quae inter occasum solis et 
septentrionem spectat monlil)Usquc bobemico- mora vicis attin- 
gitur, denique in Moraviae meridionalis regione Tayensi 
reperiuntur. 
*) Calcarius scii, lapis, Plinio tcsle. 
