XXXVI 
E. F. DE Glockeii, 
Plau cczain et Wiiikelsdoif atque iii monte Niesneri sita satis luculen- 
ter ostendunt. 
Ex his, cjuae attulimus, phaenomenis haud dubie colligi posse 
arbitror, inter graphiteii et calcarium granoso - crystalli- 
num geneticum quendam intercedere nexum, et graphi- 
ten ipsum, qui est in calcario, graphitenque gneisso vel 
schisto micaceo iniunctum, ([uod utrius({ue graphitae 
originem attinet, ([uadam ratione inter se contineri. 
(iraphite immixto schisti silicei crystallini vario 
modo immutantur et magis miiiusve tinguntur. Inde sclii- 
stus micaceus et gneissus interdum ravum vel lividum vel nigricantem 
colorem ducunt. In utroque haud raro quidem graphitae particulae 
distinctae conspiciuntur, sed etiam, idcpie maxime in schisto micaceo, 
mullo rarius in gneisso, et inter se ipsae et cum micae scpiamulis in 
continuum tabulatum quasi confluunt, uno eodemque ravo lividove 
vel nigricante colore aequabiliter tinctum. Atque ita sebis tus mi- 
caceus paullalim in sebis tum argillaceum commutatur, graplii- 
tae aut minore aut maiore copia ad cacteras scliisti micacei partes 
accedente. Scilicet cjuarzi, micae et graphitae particulis 
arctissime inter se coniunctis scliistus argillaceus, quem 
primogenitum vocant, saepissime confectus et conflatus 
esse videtur. Quamvis enim sclustus ille ex mica et quarzo potis- 
simum constet, aut aequabiliter inter se coniunctis et in tabulatum 
adspectu honiogeneum coalitis, aut una alterove abundante, tamen 
ravi et lividi vel nigiicantis , quo schistus argillaceus insignitur, colo- 
ris — nisi forte, quod rarius accidit, ferro oxydato aut hydro-oxydato 
immixto passim alium colorem induit, — vix alia causa cogitari pot- 
est, quam quae est in graphite, cum micae squamulis intime coniun- 
cto atque confliso. Omnino vero accuratiore investigatione edocti 
confiteri debemus, in schistis crystallinis sive, quos vocant, 
