de Graphite moravico. 
XLIII 
quam minora, in medio graphite inclusa inveniri, eaque 
ipsa plerumque adeo soluta , ut orthoclasium in caolinum transmuta- 
tum, vel stealiten vel particulas argillaceas ex aliis ortas praebeant. 
Illis saxorimi fragmentis probari videtur, gneissi et schisti mica- 
cei strata cum interiecto granite disturbata aliquando 
atque eversa esse. 
Ac haec quidem sunt, quae in Moravia confinibusque montium 
tractibus graphites praebet phaenomena, quibus adiunximus, quae de 
ratione, qua in ilhs montibus situs est, et de nexu inter eum et saxa 
ei contigua intercedente colhgi possunt, leges. Ilhs autem phaenome- 
nis ac inde colhgendis legibus lucem afferri quaestioni de graphitae 
origine, facile iam ex iis, quae supra memoravimus, perspicitur. Ete- 
nim tum ex ea ipsa, qua graphites in montibus situs est, ratione, atque 
inprimis ex eo, quod non nisi in superioribus saxorum stratis conti- 
netm', tum ex eius nexu fere perpetuo cum calcario granoso - crystal- 
hno, cui saepissime aut superimpositus aut interiectus est, ahisque 
pluribus ex phaenomenis non tantmn de fonte, ex quo, sed etiam de 
ratione, qua ortus sit, coniici potest. Sed quaenam omnino eius rei 
ratio sit, qua de causa et quomodo graphitae origo ad calcarium cry- 
stalhnmn referri debeat, quantum potissimum acido carbonis in exph- 
canda hac re tribuendum, ad summam, quid omnino de graphitae 
origine statuendmn sit, quum latius pateat haec quaestio nec paucis 
facile expediri possit, aho loco exponere conabor. Id tantum hoc loco 
addere hceat, circumspectis rebus omnibus cognosci, graphiten ad 
componenda atque excolenda montimn strata plurimum attuhsse cum- 
que in mutationibus, quas saxa subierunt, magnam vim habuisse. 
