Introductio historica. 
91 
cedentibus unum tantummodo Cactum Melocactmn exhibet, quo no- 
mine omnes Melocacti species et forte etiam Echinocactos confudit, 
etsi hanc Linnaeanam speciem aliqua cum veri specie ad Meloca- 
ctum communem referre possumus, si Lobe 1 ii et Clusii plantas re- 
putemus. — In edit. XII. autem tres Cacti Melocacti varietates (ex 
Millero) enumerat, sscilicet: (j Cactus subrotundus 14-angu laris: 
spinis longis recurvis albidis. — y Cactus subrotundus 15-angula- 
ris; spinis latis recurvis creberrimis. — 6 Cactus subrotundus 15- 
angularis, spinis rectis, angulis in spiram contortis. — Ad quas 
Melocacti species hae varietates pertineant non solum e descriptione 
intelligi nequit, sed non improbabilis coniectura videtur, Echinoca- 
ctos etiam sub iis latere. In edit. Syst. veget., quam Gmelinus 
(Liigdun.1796) edidit, praeter Cactum Melo cactum 14-angularem, 
varietatem enumeratam invenio spinis longis recurvis albidis, 
et in Mantissa p.243 Cactus nobilis et varietas § angulis in spiram 
contortis exhibetur. Fortasse hic Cactus nobilis cum Cacti Melocacti 
var. |3, et Cactus nobilis varietas cum var. y edit. XII. synonyma 
sunt. — Sed haec equidem hodie extricari non possunt. 
Post Linnaeum vix dXiqms Melocactorum cognitionem auxit, 
cum Botanici unam modo speciem exsistere crederent et accurata 
Melocacti communis diagnosis deesset, qua variarum specierum diffe- 
rentiae intelligi potuissent. 
Haworthius tamen fundamentum posuit, cui deinde melior 
huius generis cognitio superstrueretur. Cacti genus scilicet in plura 
genera divisit, quorum Melocactuniy Cacti nomine insignivit (cf. 
Synopsis piant, succul. Lond. 1812. p. 172), in quo autem ab aliis 
non comprobatus est, cum plures auctores genera illa nova, adhuc 
minus accurate definita, modo tanquam subgenera agnoscentes, toti 
generi Cacti nomen servare voluerunt. Praeter Cactum Meloca- 
ctum, in Supplemento p. 7o sub nomine Cacti Hystricis plantam 
