M iQtEL, Mono«^aphia Mclocacti 
{)2 
descripsit quae verosiiiiililcr ad quemdam Mclocactum iiivenilem 
perlinet. 
Omnium autem maximas laudes meruit 111. Princeps a Salm- 
Oyck, qui plures, praeter Linnacanam, species exsistere persua- 
sus, ^lelocactos duos novos descripsit, Cactiim pyramidalem et Caelum 
macvocauthon, (Cl. Observat, botanic. 1820. p.o — 4.) In Cata- 
logo Horti Dyckensis. Diisseldorp. 18o4 octo species enumerantur. 
Cei. De Candolle totam Cactearum familiam exponens, de ge- 
nerum accurata circumscriptione in primis sollicitus, Meloeaeti genus, 
(juale hodie acceptum est, condidit, sed specierum numerum non 
auxit, etsi plures exsistere suspicatus sit et species Salmianas acceperit. 
(Cf. Revue de la Fa mille des Cacte es. 1’aris 1829 et Prodrom. 
Toin. III.) 
Prae omnibus autem Viri Cei. Link et Otto laudandi sunt, qui 
ditissimi horti Berolinensis species describentes, specierum non solum 
numerum auxerunt, sed Eehinoeaeti genus a Meloeaeto separantes, 
naturalia genera condiderunt. Plures tamen Eehinoeaetos ad Melo- 
caeli genus retulerunt, cum flores iis incogniti essent. 3£elocactum 
autem meouacanlhum, et Melocaclum Salmianum primum descripse- 
runt, et omnium accuratas icones publici iuris fecerunt. (Cf. Ueber 
dieGattungen Melocaclus u nd Echinocaclus in Ve r h a n d l u n g e n 
des Vereins zur Beforderung des Garteiibaues in Preussen. 
Tom. 111. 1827.) 
Anno 1837 omnium specierum Caclearum enumerationem ma- 
gna cum diligentia conscripsit Doct. L. Pfeiffer, quo utilissimo libro ; 
huius familiae studium multo facilius factum est. Melocactorum nu- 
merum novis ex Horto Berolinensi sibi communicatis aut in proprio I 
cultis auxit, (piales sunt Melocaclus curvispimiSy M. violaceus, | , 
,1/. spalauf/us, M. alrosaufiuineiLs, M. amoenus, M. rubens. Ali- 
cpias autem sjiecies ad hoc genus retulit, quae non nisi dubiae aut 
