De Melocactis generatim. Character et affinitates. 95 
conditore declaratae et aliae ab aliis auctoribus additae, in natura con- 
firmatae non deprehenduntur; quod breviter exponam. 
Melocacto truncum costatum, Mmmnillariae mammilla tum tri- 
buit Cl. De Candolle, quibus Melocactus mammillariaeformis Pr. 
Salm-Dyck omnino obstat, nisi hanc ab omni dubitatione non itn- 
munem speciem e genere excludas; sed tunc etiam res salva non est, 
cum trunci pars florifera (cephalium) e mammillis sit composita. 
Cotyledones duas minutas ad basin plumulae globosae sitas Me- 
locacto, nullas Mammillariae adscribit Cl. auctor (Revue p.25), quod 
nostrae de germinatione observationes, nisi graviter fallimur, non mo- 
do non confirmarunt, at vero eandem omnino embryonis in utroque 
genere esse structuram probare videntur. (Cf. de gerjn.) 
Succum denique aquosum Melocacto, lacteum Mammillariae ad- 
scribens, Cl. auctor eas huius generis species, quibus omnino succus 
aquosus est, nondum cognovit. (Cf. Revue 1. c.) 
Maximi momenti cephalium fecerunt omnes nostri temporis Bo- 
tanici, quo Melocactiim a Mammillaria distinguerent. Cum vero in 
universum vix characteres generici ex inflorescentia petendi sunt, 
etiam in bis generibus tales differentiae forte rectius omittendae es- 
sent. Neque illud Cephalium adeo a Mammillariarum conformatione 
recedit, imo arctam utriusque generis affinitatem declarat. 
Nuperrime Doct. Lemaire (cf. eius Cactear. nov.descript. fasc. 1. 
p. VII — ix) his novos characteres addere studuit. Monet baccas Melo- 
cactorum siccas e cephalio sponte prosilire, dum inter mammillas 
Mammillariarum immobiles remaneant, quod autem a nemini adhuc 
observatum, minime ita se habere, Doct. Pfeiffer disertis verbis con- 
tra Lemaireum declarat (cf. Otto et Dietrich Allg.Gartenzeitung 
1838. no. 18. p. 142). Saepissime enim in cephaliis Melocactomim 
ex India advectorum baccas siccas plurium annorum absconditas vidi 
neque intelligo quomodo talis baccarum deiectio obtinere posset. Se- 
