112 
Miqdel, Monographia McJocacti. 
rissimc dcciclimin) totum decoloratum et pallide sordide flavescens sese 
exhibet. Deinceps, post alicjuas hebdomades mensemve baccae exsic- 
cari incipiunt, collabuntur et iterum in cephalium recedunt, adeo ut 
solummodo perianthium extus cernatur. Id deinde etiam decidit, aut 
persistit, et baccae tantummodo apex conspicitur. 
Hoc statu exsiccato baccae quam densissime in cephalio persistere 
videntur. Nunquam eas propria vi e cephalio dissilientes observavi, 
ut Cl. Lemaire docuit. 
K- m.vAeminutio. 
Quomodo semina e cephalio dispergantur, nondum probe per- 
spectum habeo. Baccae scilicet in cephalio exsiccatae per plurcs omni- 
no annos manent, quod sane communi disseminationis legi contra- 
rium est, qua semina, quando ad maturitatem pervenerunt, terrae 
gremio mandantur. Quodsi cephalii incrementum reputo, aflirmare 
ausim semina per decem et quod excurrit annos in eius lana servari. 
Vix tamen verisimile est, semina per totam Mclocacti vitam in ce- 
phalio perstare et non nisi putrescente materna planta in terrae gre- 
mium pervenire. Observavi nimirum apicem baccarum increscente 
aetate magis magisque tenuiorem fieri (quasi absorberi dixerim nisi 
corpus mortuum esset); tandem baccae membrana, quae iam in uni- 
versum in baccis siccis valde tenuis est, fere tota evanescit (actione 
fortasse aeris atmosphaerici), imo semina nuda in superiori hac bac- 
cac parte observavi. Si nunc continuam densissimi cephalii pressio- 
nem in baccae parietes reputas, aliquomodo saltem disseminationem I 
posses intelligere. Fortasse in Melocactorum patria aliae adhuc cau- J 
sae sunt, quae eam promovent. Pluviae scilicet vehementiores, quae j 
j)raeter vim mechanicam id etiam eflicere possunt, ut humeclatione i 
cephalii eius in baccas pressionem augeant. Verisimile etiam csl, j 
seminum, quae libera in bacca sicca continentur, formam hac in re , 
suis non carere utilitatibus. I 
I 
I 
I 
4i 
