De Melocactis generatim. Anatomia et physiologia. 
115 
rara occasio sit pretiosa harum plantarum exemplaria dissectioni sub- 
mittendi. Parcas itaque auctorum observationes colligentes, paucas tan- 
tum adiicimus, e dissectione aliquorum modo speciminum collectas. 
Radices constant cortice laevi sicco, ligni cylindrum durum in- 
cludente, in fasciculos singulos facile separandum. Oriuntur e cen- 
tro trunci baseos. 
Truncus ex cute tenacissima et durissima constat, e textu cel- 
lulari valde compacto composita, et sub parte extima, fere diaphana, 
satis crassum stratum chlorophylli continente. Basis trunci discifor- 
mis, rugosa. Truncus (Melocacti Lehmanni) longitudinaliter disse- 
ctus totus fere textu celluloso succi pleno albido componitur; in me- 
dio conus fibrosus, trium pollicum diametri, percurrit, et fibris tenuis- 
simis, mollissimis, situ nec duritie cum ligno comparandis, composi- 
tus, qui intus amplam medullam includit, aut potius totam trunci 
massam in partem periphericam (corticem) et centralem (sive medul- 
lam) dividit. Stratum hoc ligneum fasciculis non invicem coalitis 
componitur, internis paullo validioribus firmioribus (vetustioribus?), 
externis tenuioribus (iunioribus?). Transversa sectione constat, tot 
adesse in trunco maiores fasciculos in orbem dispositos, conum ligneum 
mentientes, quot trunci costae sunt. Fasciculi spatia vacua ampla 
inter se relinquunt; area sectionis transversae in singulis semilunaris 
est, ita ut convexus margo sit externus; hic insuper macula rosea 
cinctus est. E medulla tenues et solitarii fibrarum fasciculi 
ad externam trunci partem, per spatia vacua inter maiores coni lignosi 
fasciculos divergentes, procedunt ad peripheriam usque ubi evane- 
scunt. Verisimiliter hi ad tubercula costarum procedunt. Ad radices 
fibrae e maioribus fasciculis ortae perveniunt. (Cf. Observat, in Lin- 
naea Schlechtendalii. Tom. XI. p. 645.) 
Plantae germinantis anatome partium internarum structu- 
ram etiam explicat. Eius extima superficies cellularum elevatioribus 
