De Melocactis generatim. Distributio geographica. 
121 
In regno Mexicano cvescit Melocactus curvispiniis Hort. Ber., 
in Columbi a Melocactus amoenus HolFmsg. et Melocactus ohtusipe- 
talus Lena.; in Brasilia Melocactus violaceus Pf., Melocactus Bes- 
leri Lk. et Otto et Melocactus depressus Hook. inventi sunt, nec ta- 
men adcurate indicatum legi, quibusnam sub conditionibus ibi pro- 
veniant. In universum tamen in locis rupestribus mari vicinis cre- 
scere videntur, licet Melocactus ohtusipetalus prope Santa E’ e de 
Bogota inventus sit. 
Sex itaque species in Americae terrae continentis parte 
meridionali tropica, inter 12° lat. bor. et 5° merid. crescere vi- 
dentur; inprimis tamen in parte, quae insulis Caribaeis opposita est, 
habitare videntur, nam v. c. in tota terra Surinamensi ab amicis- 
simo Splitgerbero nulla Melocacti species inventa est. 
Multo maiorem Melocactorum numerum insulae Indiae oc- 
cidentalis gignunt, et species ibi crescentes magnis numerosisque 
spinis perinsignes sunt. Quaedam inprimis species ibi late disper- 
sae esse videntur, ut Melocactus communis , in insulis St. Do mingo. 
St. Thomae, St. Crucis etc. inventus. 
Crescunt autem in siccissimis rupibus in maris vicinia, nec raro 
specimina ipsis rupibus infixa accepimus. *) In insula Curapao et 
verisimiliter etiam in adiacentibus formationes calcareae et corallia 
et lapis dioriticus adsunt. Valles et rupium declivia ibi singulari terra 
fusca obtecta sunt, quae in universum valde sterilis videtur (cf. De 
Nederlandsche West-Indiscbe eilanden, door M. D. Teenstra. 
Tom. I. p. 211). Blelocacti autem hanc terrae speciem praediligere 
videntur, cum qui in Europam advehuntur, saepe in ea plantati 
sunt, et in hortis Europaeis, si eadem iis terra servatur, laetius cre- 
scant, quam si vulgari humo inponantur. Composita autem est haec 
*) Melocactis recenter adportalis conchylia adhaerent, uti Pupa larvata caet. 
Vol. XVIII. Suppi. 16 
