132 
MiQLtL, Monographia Mclocacti. 
Beslcri honorem diclum. Minime autem cum praeclaris his bota- 
nicis facere possum, Cadum placenti fonnem Lchm. Incl. Sem. hort. 
Ilamburg 1826. ad hanc speciem referentibus, quod fortasse tamen 
ita facium non fuisset, si uberiorem Lehman ni descriptionem et ico- 
nem in Nov. Act. Acad. C. L. C. Tom.XVI. P. I. p. 318. tab.XVl. eo 
tempore cognitam liabuisscnt. Cl. Pfeiffer adhuc alia ratione egit, 
plantam Lchmannianam tanquam speciei typum considerans, cui 
plantam horti Bcrolincnsis adseribit, dum de horti Eystettensis planta 
valde dubitat, quae tamen ab hac vix nisi iuniore aetate differt. 
Planta Lehmanniana, e genere excludenda, tanquam Echinocactus 
placenti formis in posterum enumeranda videtur, cui Discoeactus in- 
sif/nis Pfeiff. proximus videtur. (Cf. Otto et Dietrich Gartenzeit. 
1837. 110.31.) Ipse Cl. Lehmannus disertis verbis docuit, speciem 
suam a Mclocacto Besleri differre. (Cf. eius Pugillum I. p.l2 — 13.) 
Descriptio secundum Besleri ac Linkii et Ottonis 
icones. 
Radices longae, ramosae, satis crassae. 
Truncus depressus, dein ovoideus, viridis aut atroviridis. Cos- 
tae 14, latae, crassae, verticales, impressionibus lateralibus perspi- 
cuis, in sinus latos profundos decurrentes. Tubercula spinigera 
in adulto specimine 5 aut 6, distantia. Spinae omnes curvulatae, 
crassae, sulcatae, irregulariter divaricatae („deciissatiui coacervatae“ 
Bcsl.), denae vel duodenae (8 — 12 in spcc. Bcrol.), fuscae seu spadi- 
ccae (nigrescentes Lk. et Otto). Harum (ex icon, horti Eystett.) tres 
validiores, magis curvatae, longiores, et fere centrales sunt. 
Cephalium subcylindraceo- hemisphaericum, incanum, setis 
purpurascentibus. 
IT ores fructusque ignoti. 
Differentiae aetatis. Planta iunior magis depresso- placen- 
tiformis est, vertice impresso cephalium subglobosum exserente. 
