Melocactus Monvilliunus. 
133 
Mensurae. Planta Besleri 24 centim. cum cephalio alta, in 
diametro totidem. Tubercula 4 — 5 centim. distant. Spinae 
centrales 0 V 2 centim. longae, radiantes paullo breviores. Ce- 
ph alium 5 centim. altum, 10 latum. 
Specimen Berolinense 10 centim. altum, 14 in diam. Spinae 
centrales fere 3 centim. longae. 
Floret 
Habitat in Brasilia a Riedelio in hort. Berol. missus. Besle- 
rus patriam non indicavit: „anno 1606 in fictili per totum annum 
nobis duravit.“ 
5. MELOCACTUS MONVILLIANUS Mlq. 
M. trunco ovoideo, costis latis acutis repandis, altis, inferne 
late distantibus, impressionibus lateralibus latis, subinde sursum 
bifidis, sinubus inprimis sursum acutissimis, tuberculorum 7 — 8 
remotorum areolis ovalibus subglabris fuscis, spinis radiantibus 
10, rarissime una accessoria suprema 11, tribus superioribus brevissi- 
mis antrorsum erectis, lateralibus utrinque duabus subarcuatis lon- 
gioribus subparallelis, trium inferiorum arcuatarum media deflexa 
omnium longissima; centralibus duabus validioribus, superiore 
sursum directa arcuata, inferiore fortiori longiori, infima radianti sub- 
aequilonga aut longiori. Cephali i setis tenuibus pallescentibus. 
Observatio. Vir perullistrissimus Princeps a Salm-Dyck 
partem sceleti plantae mortuae, sibi a Nobil. de Monville missi, be- 
nevole communicavit. Species adeo ab omnibus congeneribus diversa 
est, ut eam describere et delineare, quantum licuit, operae pretium 
duxi. Aliquomodo ad Melocactum curvispinum bort. Berol. accedere 
videtur, qui tamen costis compressis, areolis magnis rotundis albo- 
velutinis, spinis centralibus erectis nigricantibus radiantibus modo 7 
differt. 
