Melocactus Miquelii. 
149 
cactos est habenda. Cum planta descripta, etiamsi nondum omnino 
adulta, iam magnitudine excellat, verisimile est, inter maiores Me- 
locacti species hanc esse referendam. Affinis etiam est Melocacto 
amoeno HofFgg., a quo tamen spinarum directione satis recedit. 
Habitat Patria ignota. 
16. MELOCACTUS MIQUELII Lebm. 
M. trunco saturate viridi ovoideo, costis 14 valde depressis 
fere confluentibus, distantibus, inter areolas convexis, tuberculo- 
rum spinigerorum remotorum areolis parvis ovalibus glaberrimis. 
Spinis brevibus atro -fuscis, rad ia ntibus 8, curvatulis, radiatim 
divergentibus fere aequilongis, centrali erecta longiore. Cephalio 
cylindraceo convexo niveo. 
Syn. Melocactus Miquelii Lehmann in Delectu semin. hort. Hani- 
biirg. a. 1838. et in litt. 
Icon. Tabula nostra VIL 
Descriptio. Truncus ovatus, subelongatus, saturatissime vi- 
ridis, inferne aliquomodo decolor. Costae latissimae, valde depla- 
natae, e latissima basi mox in dorsum sub angulo recto confluentes 
inter areolas arcuatim convexum. Sinus latissimi, non profundi. 
Costae hucusque in inferiore plantae parte plicis transversis cor- 
rugatae. Spinae ratione habita ad trunci costarumque magnitudi- 
nem exiguae, nudam plantae faciem conciliant. Areolae inter con- 
vexos costarum arcus impressae, omnino nudae. Spinae radian- 
tes fere constanter octo trunco non incumbunt, stellatim divergentes, 
subcurvatae, vix supra unam quartam costae latitudinem extensae. 
Centralis his paullo longior, crassior, recta, in trunci superficie per- 
pendicularis. Omnes atro -fuscae. 
Cephalium cylindraceum, apice convexum, niveum, setis fu- 
scis brevibus. Semina matura in eo adsunt. 
