Miqlkl, .Monographiu Mclocacti. M. nteonacanl/tus. 
1 ;)0 
Mensurae. Truncus abs([ue cephalio 21 cenlini. altus, dia- 
metro i!i(inius 15, modius 19 — 20, summus 9 metitur. Costarum 
dorsa 5, areolae 3 — 3% distant. Spinae radiantes 1 — IV 2 , centra- 
les Vz longae. Ce pli alium 7 — 8 in diam., 6 altum. 
Ad notatio. Species j)erquam distincta, et cum nulla reli(|ua- 
rum arcte cognata. E longiiKjUo ad MclocacUun Brouf/niartii acce- 
dit, f|ui vero trunci forma pyramidali, colore glaucescenti- viridi, tu- 
berculis confertioribus, costis altioribiis magis approximatis, spinis 
erectis longioribus, fortioribus facili negotio diifert. Melocactus meo- 
nacanfitus iam trunci forma et areolis tomentosis, spinis radiantibus 
rectis 9 flavidis rcl. facillime distinguitur. Melocactus amoenus^ obi- 
ter comparata descriptione, propius accedere videtur, at trunco de- 
presso- conico, glaucescenti, spinarum rubellarum rectarum radian- 
tium diversa magnitudine, et centrali multo longiore valdopere 
differt. 
Habitat in insula Sancti Crucis, unde duo specimina cum Mc- 
locacto communi missa anno 1838 accepit Cl. Lebmann. 
17 . MELOCACTUS MEONACANTIIUS Link et Ollo. 
Jfl. trunco viridi oblongo, costis 14 verticalibus acuatis sub- 
crenatis, tuberculorum remotiusculorum areolis oblongis albido- 
tomentosis. Spinis radiantibus 9 radiatim patentibus rcctiuscu- 
lis, duabus supremis minimis, inferioribus sensim maioribus, infima 
longissima, flavidis, apice fuscis, centrali 1 erecta subulata fu- 
scescente. 
Syn. Melocacfus meonacanlhus Link ct Ollo in Vcrhandl. zur Be- 
fordcning' des Gartenhnues in Preussen. Toin. III. p.428. Pfeif- 
fer Enumeratio. j>.4C. 
Echinocacti/s niconacanfhns. Ind. Cael. horl. Berol. a. 1827. 
leon. Vcrhandl. z. Befordcrnng’ d. Garlenbaues in Preussen. Ton». III. 
Tai). XV. 
