Melocactus macracanthus. 
171 
crederes. Utriusque vero habitus toto coelo differt. Spinis in uni- 
versum multo fortioribus, multoties longioribus, perquam intricatis 
integrumque truncum quam densissime obtegentibus, vividissime ele- 
gantissimeque coloratis noster a Melocacto pyramidali differt, quem 
parcius natura ornavit. 
Cum primum Melocactum Zuccarinii viderem, statim magnam 
similitudinem hunc inter et Echinocactum xanthacanthum observavi, 
cuius tamen cum illum describerem, mentionem non feci, sperans 
hunc continuo increscentem dubia ipsum soluturum esse, si quando 
cephalium floresve elformaverit. Cum autem hac aestate obierit, res 
fortasse adhuc diu dubia manebit, nam species rarissima esse videtur. 
Quam ob rem haec nunc iarn declarare et plantam nostram inter ve- 
ras Melocacti species recipere volui. Num tamen revera Echinocactus 
xanthacanthus forma iunior Melocacti Zuccarinii sit, dubium videtur 
et ob diversum spinarum numerum veri non simile. Esse tamen 
arcte ei cognatum, totus habitus declarat. 
36. MELOCACTUS MACRACANTHUS Salm-Dyck. 
M. trunco laete viridi subgloboso ovoideo, costis 14 — 16 ver- 
ticalibus, crassis, obtusatis, obrepandis, ad latera tuberculato- inflatis, 
tuberculorum approximatorum areolis ovalibus, iunioribus sub- 
lanatis griseis. Spinis rad.iantibus 14 — 18, utplurimum 18, stel- 
latim dispositis, superioribus brevioribus erecto- divergentibus, late- 
ralibus longioribus ad costas adiacentes non pertingentibus, inferiori- 
bus fere aequilongis, centralibus 4, rarissime 8 aut 6, praegrossis, 
radiantibus Vs parte longioribus, teretibus, basi angulatis aut subcana- 
liculatis, purpurascentibus. Cephalio cylindraceo supra depresso, 
fasciculis setarum longiusculis confertis. 
Syn. Cactus macrocanthus Pr. a Salm-Dyck Observationes bot. 
p. 3. (1820). Havvortb Revis. p.69. 
