Melocacti dubii. 
177 
APPEI¥I>IX DE MEJjOCACTIS DEBUIT. 
Licet 3Ielocacti iuveniles, in quibus cephalium nondum evo- 
lutum est, ab Echinocactis tum costarum habitu tum spinarum situ, 
colore aliisque notis, quas supra exposuimus, iam quodammodo diffe- 
rant, tamen veri non est absimile inter Echinocactos illos, quorum 
trunci steriles tantum in systemate descripti sunt, quosdam adhuc la- 
tere, qui in posterum ad Melocactos referri debebunt. Horum ali- 
quos indicare inutile forte non erit, iisque eos Melocactos addam, 
quos tantummodo ex iconibus antiquiorum Botanicorum novimus, et 
qui aut penitus novi sunt aut ad species iam descriptas referendi, cum 
nimirum veri sit simile, icones illas sola pictoris culpa a planta nor- 
mali differre. 
1 . Echinocactus Ceratistes Otto. Pfeiffer Enumerat, 
p. 51. Globosus pallide virens 10 — 16-angularis; costis obli- 
quis obtusis tuberculatis; sinubus linea saturatiore serpentina no- 
tatis, areolis remotis oblongis, albidis. Spinis exterioribus 8 
curvatis, infima minima, centrali 1 incurvata, omnibus crassis 
nigris. 
Plantae seminales, teste Cl. Pfeiffer quadriennes, 6 cen- 
tim. altae et in diametro. Areolae 2 — 272 centim. distant; spinae to- 
tidem longae. 
Habitat in Chile. 
2 . Echinocactus aciculatus Salm-Dyck. Pfeiffer 1. c. 
Globosus subdepr essus, costis 11 — 12 verticalibus obtusis; 
Fol. XVIU. Suppi. 23 
