i',- 
Uti multarum Palmarum folium vario modo divisum, ita Phoenicis 
dacttjliferae folium pinnatum saepe ad insignem iam longitudinem 
protrusum folii simplicis aspectum simulat, foliolis quippe velamento 
villoso -fibroso sive ramento ex altera parte obductis, quo sibi invicem 
adpressa et quasi conglutinata cohaerent, in Phoenice dactylifera 
folii ensiformis speciem referentia, donec sensim exsiccatum marci- 
dumque velamentum aucto simul foliolorum incremento resistere im- 
par solvatur, eoque simul foliolis vinculo quasi exutis libere semet 
expandere concedatur. Non raro autem ramentum minus aequabili- 
ter per totam folii superficiem solvitur, tenacius parti foliolorum ad- 
haerens et inde stabilem evolutionis eorum ordinem plus minusve im- 
pediens, qui autem non raro, incremento singulorum foliolorum post- 
modo aucto, ad integritatem cjuasi folii pinnati restituitur. Interdum 
quoque maiore ramenti parte vel toto ramento firmiore evolutio totius 
folii turbatur, quod inde habitum folii monstrosi induit. 
Talis exempli icones illustr. Goethe litteris, idibus Novembris 
a. 1823 scriptis, mecum communicavit, quas heic Tab. I. et II. subiun- 
gere placet, cum mancam utique ex iconibus et aliquibus observatio- 
nibus analogis desumtam rei expositionem magni viri memoria in- 
primis excusabit, qui propria manu iconibus explicationem addere 
omisit. Etenim, uti versus apicem folii foliola adhuc ramento quasi 
conglutinata vides, ita ad basin aliqua irregulariter soluta conspicies, 
petiolo ipso inflexo, evolutione quippe universali sursum ascendente. 
