JSaeculi praeteriti homines eximii atque illustres (prae omnibus 

 Trembley, Schaffer, Rosel etc.) quamvis permulta eaque egre- 

 gia de Hydra litteris mandassent, quae omnia in Okenii opere de 

 historia naturali conscripto collecta invenies, tamen qui penitiori huius 

 animalculi anatomae incubuisset, reperitur nullus. Scrutatores vero, 

 qui nostra aetate exstant et florent, Hydram simplicem esse tractum 

 sive tubum intestinalem, cuius orificium anterius tentaculis cingitur, 

 parietibus a reliquo corpore vix distinctis, adfirmant. Quibus omni- 

 bus, ne balbis quidem novis, missis, horum animalculorum structu- 

 ram pro virium tenuitate atque imbecillitate describam. 



Corpus Hydrae esse constat contractile et extensile cylindri- 

 cum, cuius apex (quod vulgo caput nuncupant) tentaculis, numeri pa- 

 ris imparisve circumdatur. Inter haec tentacula apertura est sita, ad 

 oesophagum deducta: os, quod labiis brevibus lobiformibus contracti- 

 libus rotundatisque claudi potest. Ori oppositus et in eodem axi medio 

 ad finem corporis situs est anus. 



m 



Tentacula. 



Hydrae constant ex tubo longo tenero pellucido membranaceo 

 (vid. Tab.XV. Fig.5.a) substantiam fere fluidam, albuminosam con- 

 tinente, quae certis quibusdam definitisque locis in nodos intumescit 

 (b) densiores verruciformes in linea spirali positos, tanquam bases 

 organorum palpandi (d) et capiendi (c) significandos. In tubo ipso 



