Plantae Indiae orientalis. 327 



venosis subtus glaucis nervis prominulis, pedunculis pluribus folia 

 aequantibus pubescenti-pilosis, floribus paucis umbellatis, pedi- 

 cellis basi bracteatis, sepalis lanceolato-subulatis longitudinaliter 

 striatis, stylis brevibus crassis apice emarginatis. In adscensu 

 montis „Adams Peak" Ceylani insulae (vidi ex. un. in herb. Gra- 

 hamii). Haec et sequens an sint Qxalidis sensitivae merae 

 varietates, an species distinctae, diu haesi, neque hodie omnis 

 apud me dubitatio cessit; in permultis enim cum ista conveniunt, 

 at habitus utriusque est maxime diversus. 



19. Oxalis (Bioph.) prolifera (Arn.); prostrata radicans suffruticosa 

 ramosa, ramis hirsuto-pubescentibus, foliis verticillatis et termi- 

 nalibus umbellatis, foliolis 8 — 14 paribus oblique oblongis obova- 

 tisve basi apiceque oblique truncatis mucronulatis supra hirsutulis 

 subtus glabriusculis, pedunculis pubescentibus inter folia insertis 

 subsolitariis folio brevioribus, pedicellis 2 — 5 umbellatis basi bra- 

 cteis lanceolato-subulatis plurimis instructis, sepalis lanceolato- 

 subulatis longitudinaliter striatis hirsutulis, filamentis basi sub- 

 discretis stylisque subpilosis, stylis profunde bifidis. In Ceylano 

 insula. 



Zygophylleae. 



20. Fagonia mysorensis (Roth.). De hac specie nuper ad me ami- 



ciss. Wightius scripsit, quae sequuntur: „Fagonia mysorensis apud 

 Bellary est vulgatissima. Planta est valde variabilis, stipulis folia 

 vel superantibus vel brevioribus illis, foliolis 1 — 3-lineari-lan- 

 ceolatis. Plantae vetustiores sunt fruticuli ramosissimi spinosique 

 instar ulicis; hoc in statu folia sunt simplicia seu unifoliolata. 

 Plantae iuniores erectae sunt, foliis omnibus trifoliolatis. In statu 

 inter formas illas intermedio folia sunt 1-, 2-, et o-foliolata, ex 

 eadem radice. Hinc Fagonias arabicam, mysorensem, atque 

 Oliverii unam eandemque speciem esse suspicor." 



