a 1b —-. - 
<jam propagationis proliferam rationem dueit. Haec prineipia poftea ad diverfa ı 
ptogamiae claflis genera ab auctore noftro adaptantur. d) „Confervae omnes,“ ait 
Alle, „tam capillares, quam moniliformes, fexu e-feminibus in perpetuum deftitutae 
funt. Priores e fponte folutis nec quidquam mutatis articulis [uis regerminant. , .. 
Confervae autem moniliformes, ut corallinoides et variae aliae adhucdum innomi- 
‘natae, promunt ex juncturis majorum fuorum articulorum brevia quaedam filamenta 
lateralia, quae et ipfa ex parvis articulis conflata funt, et ex quibus folis earundem 
propagationis organa hac fimplici formantur methodo, ut nunc unicus, nunc duo fibi 
proximi lateralium filorum articuli per meram Bahflantiae fuae carnofae intumelcen- 
"tiam, in unicum globulum folidum convertantur, qui poftea fponte decidit, et dum ex 
“ altera parte fcopulis agglutinatur, ex altera novum trudit articulum, atque fic fenfim 
in plantam convalefeit matri fuae prorfus fimilem.““ Ingenseft, ait Gaertnerus, horum 
globulorum cum vero wen fructu vel femine fimilitudo quoad duritiem, formam et 
colorem: „his tamen non obflantibus, ‚quilibet libenter eis inter Grmpliees gemmas 
locum see qui vel internam globulorum rimatus fuerit fabricam, utpote ex mera 
medulla atque cortice compaginatam; vel qui eorundem imprimis Eneeisserht ortum, 
guippe qui, ex confluente faepius..duorum articulorum in unum globulum medulla, 
excitatus, nonnifi vegetationis ‚ nequaquam vero foecundationis opus effe poteft. ““ *3) 
Quaedam in Gaertneri hypothefin de confervarum Bar-spüüne. oblervationes, 
libellum huncce ad finem producent. 
Generis fucorum et confervarum idonea diftinctio inter defiderata adhuc manet: 
utpote fi ne diferimine utrumque genus alterius eharacterem nonnungquanı aflectare et 
P2 perfo- 
2 Gärrn. de Fruct. p. 16. ER 
ı3) F ucos omnes complanatos feminei in perpetuum deftitutos, et per meras gemmas propagari 
aufus eft affirmare Gaertnerus. ‘Luculentifimum vero habemus documentum, quod in non- 
nullis eorum aeque ac in fucis (ut dicuntur) perfectioribus, per femina vera-locum habeat 
propagationis ratio, E. g. Fucus rubens frondesmembranacea et vere complanata conli- 
ftens, haud raro plurima foliola e nervo intermedio more prolifero protrudit, „ita ut qui- 
libet illis inter fimp'ices gemmas locum concedat, “ proles in deciduas cito abeuntes. Haecce 
foliola minutiflimis ciliis denfe emarginata evadunt; in omnibus quarum, vices nimirum 
capfularum fuftinentibus, femina quam plurima purpurea oculis armatis mox reperiemus, 
Fucı crifpati Hudfoni laciniae membranaceae, et ULva fere lactuca tenuiores, veficulis 
creberrimis nonnumquam afperfae; in quibus infiguis granulorum copia haeret, ratione et 
forma plurimum iis adfinium, quae in fucis perfectipribus afpiciuntur, Alii quoque fuci, 
quos Gmelinus (in Hif. Fucor.) fub ordine membranaceorum olim fepofuit; et quos nu- 
perrime in Systema NATURAE introductos vidimus, utpote prolibus deciduis omnino 
germinantes, juftam dubitandi caufam fuppeditant, an veris feminibus deftituti fin. Immo 
etiam Gmelinus ipfe fuci membranacei et caulefcentis fpecimen defcribit, ,foetum: undique 
ad latera globulis rotundis nigerrimis:“ et'rem penitus invefiigare cupidus, repudiata fere 
priori fua opinione, candide poftulat: „An ergo tractu temporis, an: maturitate ad fummum - 
perducta mutantur penitus, fiuntque, ut alias, feminum foecundorum ‚receptacula ? “* Hit. 
Fucor. p. 275, Nota 2da, 
