G V L I E L M I 



R O ND E L B T I I 



DE PISCIBVS 



LlBER XVIII. 



Li,9.c.$o. 



Libroydc 

 alim.facu. 



Li.9.c.}i. 



Lib . 4, dt 

 hifi.cap.z. 



Quae dicantur Cruftacea. 



R O PO S IT I S Tribus 4oc4t«i>, id eft, fan- 

 guinis expertium generibus,&: horum primo 

 iam explicato,fupereft vcadfecundum ag- 

 grediamur, quo contincntur eaquxa Gra> 

 cis fj&te>(5<?f&%y appellantur,id eft,molli te- 

 fta operta , quej Plmius cruftis inte&a &c au- 

 ftata vocat , vulgus cruftacea, qu6d tegmen- 

 tum non aeque durum ac denfum habeanc, 

 . ac o<?fa?($Slzf[j(g. , qua? o^ccwo, id eft,tefta dura 

 & filicea integutur,nequc molle veluti fquamo(i pifces, vel ij qui mol 

 les nominantur,fed durius mollibus Sctenuius oftracodermis.Ea,in- 

 quit AriftoteleSjpartem folidam foris,moilcm carnofamq; intus con- 

 tinet.Solidum illud fragile non collifile eft,qualecancrorugenus&: 

 locuftarum. Plinius tamen locuftarum cruftam fragilem dicic. Hoc 

 aquatilium beftiarum genus latilTime patec , eftque varium admodu 

 &: multiplexmam magnitudine, fpccie,rigura,afperitate, laruitate di~ 

 jftinguutur. Vita etiam diftat.Nam in Italia,maxime in fontibus & ri- 

 uulis reperiuntur cancri no diflimiles noftris marmoratis. Ibidem & 

 in Gallja fa^piiTime in fontibus & riuis capiuntur aftaci maritimis rtii 

 nores.Cruftatis autore Galeno,ineft falfus fuccus,funtque omnia du- 

 ra: carnis,ideoque concodu dirnciliafunt,multumque nutriunt,prius 

 in aquadulcielixa. Horumcaro quemadmodum &: oftreorum ven- 

 tremiiftit,quandoinaquaprius elixa fuccumfalfum depofuerint. 

 DehorumplurimishoclibrotracTrabimus. Sedpruis admonendus 

 Le&or, veteres nomina quaedam confudiffe , vc,cancri nomen alicer 

 atque ahter vfurparunt. Plinius pro genere ficvfuscft. Cancrorum 

 genera , carabi,aftaci, ma^paguri, heracleotici, leones, & alia igno- 

 biliora. Ariftoteles cos tantum cancros vocat , quibns rotundum cft 



corp 



