XXVI 

 POLYGALA HEISTERIA 



POLYGALA Heisteria*, caule arboreseente, floribus lateralibus, foliis triquetris 



mucronato-fpinofis. Syft. Nat. Ed. XlIL tom. II. pag. 1082. 

 POLYGALA Heisteria floribus imberbibus lateralibus, eaule arborescente , foliis 



triquetris mucronato • fpinofis. A\t. Hort. Kevi. III. p. 6, 



Locus natalis. Hunc frutieem ad promontorium bona fpei magna copia cretcemem ebfervavit ek 

 Thunbergiut. 



Descriptio. Frutex apud nos trium vel 4 pedum attitudinem acquirent , trunco lignofo rigido, rarnqfa. 

 Folia fesfilia, fafciculata, inaqualia, triquetra, rigida, mucronata. Flores ex foliis axiUares fesjites. 

 Calyx quinquepartitus , aqualit. Corolla bilabiata, fub-papilionacea, labio fuperiore carinam referente 

 bifido, labio inferiore f. vexillo bilobo (fig. 1 & 3,) huius color cceruleo violaceut, illius veroflavut. 

 Polygala genus a Linnao relatum fuit ad clasfem Diadelphia, ordinem OEtandria; quum inplerisque 

 fpeciebus 8 anthera infideant filamentis in 2 corpora coalitis; in hac verofpecie anthera omnes ex nostra 

 obfervatione uni modo corpori infident (fig. 5 .). Stigma bifidum (fig. 6.). Floret fub finem autumni & 

 initio hyemis. 



Cultura. Tempore hyemali hybermcuto asfervanda. Ramit abtcitfit terra immisfis propagari posfe 



Videtur. * * * 



Deeze Polygala, die, volgendVc getuigenis van den Heer TtttJNBERG, aan de Kaap de goede 

 hoop zeer menigvuldig in \ wild groeit, komt by ons ook zeer goed voort, doch in het 

 Orangehuis. Zy is een Boompje dat by ons 3 a 4 voet hoog wordt. Zy heeft een ftyf houtig 

 Stammetje. De blaadjes, die meer na doorntjes gelyken dan na bladen, zitten in bosjes vaa 

 4, 5, of meer by een, zy zyndriekancig, niet lang en met eene fcherpe punt voorzien. Doch 

 in fculk een bosje of trosje van blaadjes zyn ^er altyd een of twee die veel langer zyn dato de 

 anderen. De bloemen komen uit de hoekjes van zulke bladbosjes, zy zyn ongefteeld, kleia 

 en ftaan allen onderst boven, d. i. met het vaantje (Vexillum) na onderen toe, daar dat meestal 

 m andere bloemen na boven ftaat, (fig.-i en 3). De couleur van dit vaantje is paers, en van de 

 ovenge deelen der Bloem, geelachtig. De Kelk (fig. 2.) beftaat uit 5 kleine puntige blaadjes. - 

 De Polygala behoort tot de Diadelphia Oitandria van Linnaus , want haare 8 Stamina 

 zyn in 2 ligchaamen gegroeid, 't welk echter by deeze foort,,zelfs met een vergrootglas , zeer 

 moeilyk te onderfcheiden is (fig 5 ). Het Piflillum heeft een in twee gefpleeten Stigma (fig. 6). 

 De Bloeityd van deeze foort is van Oaober af tot in 't Voorjaar toe. Zy zal waarfchynlyk 

 wel door ftekfteekear^voortgeteeld kunnen worden. 



Lieu natal. Le CUibre Mr. thunberg a obfervi cet arbrisfeau croisfant en grande abondance aa 

 Cap de Bonne EJptrance. 



Description. Cet arbrisfeau dans notre jardin ftteve a la hauteur de 3 a 4 pieds; fon Tronc efl 

 ligneux, roide, rameux. Ses Feuilles font fesfiles , empaquetees, inegates, triquetres, roides , 

 mucronies. Ses Fleurs font fesfites & fortant de faisfelle des feuilles. Le Calice (fig. 2.) efl 

 divift en 5 parties egales. La Corolle (fig.i.) eft bilabih, prefque papmonacie, dont la livre 

 fuperteure, imitantla carene, efi bifide ; & la Uvre infMeure , ou le paviUon, eft bilobe (fig. 1 & *\ 

 la couleur de cette dernie-re livre eft d'un bleu Violet , & celle de la premihe efl jaune. Le genre 

 deta Polygale a tti ptaci par Linne dans la Diadelphie Oftandrie, parceque dans ta plupart des 

 efpeces de ce genre iltrouva ordinairement 8 itamines riunies en deux corps par les fitaments ; mait 

 danscette efpece nous avons obfervi que toutes les itamines font riuniet en un feut corpt (fi Z . 5:* 

 Le Stigmate efl bifide (fig. 6). EUefleurit de lafin de fautomne jufque dant le printemps/ 



Culture. En hyver elle doit Stre prifervie du froid & trantportte dant l'Orangerie. II paroit 

 qu dn pourroit la propager par bouturet. 



Herr thunberg fagt von diefer Polygda, dafi fie fehr haufg am Cap wachfe, bei uns fteht fie 



im Tremhaus oder in derOrangerie, im Sommer aber drausfen. Ihre Hehe ift bei uns 3 bis 4 Schuh. 



Der Stamm ifl . hart und holzartig. Die Blatter haben mehr Aehnlichkeic mic Stacheln ais mit 



Blattern, find dreteckig, fpiczig und nichc lang, und ficzen in Biischelchen von 4, 5 oder mehreren 



zufammen, in einem jeden folchen Bufchelchen aber find ein oder zwei von den Blaccren langer als 



die andern. Die Blumen kommen aus den Ecken folcher Blaccbiifchelchen hervor, fie find klein, 



ungeftielc, und ftehn umgekehrc, d. i. mic dem Fahnchen (Vexillo) nach uncen zu, da das bei dea 



mehreften Schmeccerlingarcigen Blumen durchgehends nach oben ftehc(fig. 1 & 3). Das Fahnchea 



ift Violec, der andere Theil der Blume aber ift gelblich. Der Keich hac 5 kleine fpiczige Blaccchen. 



Die Gattung Polygala gehort zur Dihdelphia Oetandria, weil ihre 8 Stamina in zwei KSrper 



verwachfen find, welches aber bei diefer Art,felbst mit Vergrbflerungsglafern , fchwerzu beftimmen 



u- - 8 \, 5 ?' S Pi fi iUum Cfig- 6) hat ein zweitheiages Stigma. Diefe Art bliihet voa Oaober aa 

 bis m Mai. < . .- ° ■ * 



