28 
Defviptio. 
YEstus, 
De Araneis O&lonoculis. 
ludere nolui; utan veneficus & quatenus fit ipfe latex, 
mihi adhucincompertum eft. | 
TITULUS.IL. 
Araneus rufus, ffue avellaneus, cruciger, eui utrinqyad — 
fuperiorem aloi parteme qua[i. [imgula tubercnla: ezzi- 
"ent. ; 
" T EC autem araneus e majoribus efts unum certé & 
alterum ex his vidi, qui nucis majuícule & corylo 
maenitudinem facilé implerent. | 
. Color ei rufus, aut qualis in avellanà maturà. 
Pedes craffiufculi, nec nimiüm breves, maculis rufis di- 
ftinci 5 idem eorum ordo quoad longitudinem, qui in 
fuperióre. - | 
Atq; idem di&um volo.& de numero & de fitu ocu- 
lorum. 
Porró eizari pilt, iiq; maxime per humeros carni. 
. Alvum autem plenam habet; füprà planam 5 atq; ad 
foli cujufdam imitationem depictam. Medios io di- 
ftinguit alba lineola re&a, & traníverse. ducitur aitera ad 
figuram quandam Crucis ; item ei proxime ab humerisalize 
aliquot macule exigua albe: ex utroq; alvi latere, ubi 
magis in latitudine patet, quafi (fingula Tubercula aut an- 
guli eminent, maculis quoq; fübalbidis diftin&a 5 atq; ea 
cum extremá alvo figuram triangularem fer? zquiangulam 
formant: ad veró latera multe macule oblique, rufe, 
undatz :. in. ventre veró binae. macula lunatz. 
In dumetis & ad fepes non ita rarus circa Cantabrigi- 
am: inrupibus autem, maceriis, Torrentiümq; alveis An- 
gli borealibus admodum frequens araneus. 
Circinata retia tendit, ampliflima, atqs adeo confpicua 
valdé. Mili. 
1I 
