912 CRAYPTUS 
Primo omnes illas varietates et individua collige- 
bam, quae scutello carent; deinde autem, obser- 
vans, harum varietatum plurimas thorace quoque 
latiore et breviore, nec non incisura transversali, 
qua prothorax a metathorace sejungitur, minus 
profunda, et in dorso thoracis magis arcuata, a cae- 
teris, scutellatis, quibus 1incisura ista dorsalis ma- 
gis recta est, discrepare, jam notas invenisse cre- 
debam certas et immutabiles, quibus saltem duas 
species, diagnosi exacta, disbongdm possem; sed 
eheu, omnibus individuis attentissime recontem- 
platis, multa erant, quae his notis medium quasi 
tenebant, sensimque huc in scutellata, illuc in 
exscutellata, transibant. Idem etiam de aliarum 
partium forma et proportione, nec non de colori- 
bus et magnitudine, se probabat. Ubique transi- 
tus insensibiles manifestantur; nulloque modo 
commotus sum, quidpiam de eo revocare, quod in 
prooemio ad Monographiam Ichn. pedestr. de Ich- 
neumonis agilis variabilitate fusius pronuntiavi. — 
Duae sunt rationes, quae hic admitti possunt, sci- 
licet: vel species una originaria assumenda est, 
quae, quasi mutabilitatis indole quadam innata, 
varietatibus illimitatis propagatur: vel duae aut 
plures species originariae statui debent, quarum 
copula spuria nascitur progenies, forma magnitu- 
dine et coloribus multiplex. Ratione prima nixus, 
in Monographia magnam horum Pezomachorum 
turbam in unam speciem redegi, quia illius turbae 
individua sensim sensimque mutantur et inter se 
iranseunt. Cum autem haec mutabilitas indivi- 
