Genus. Lepidagathis. XXI 
Mos est praeclarus, ut scripta, quibus graviora aliqua et ad generis 
humani commoda spectantia traduntur, maiori et litterarum et chartae 
volumine exornata in publicum emittantur; scilicet materiae, cui lit- 
terae inscribuntur, aeque ac litterarum mole gravitas rerum, per se 
quidem paucissimis saepe verbis enuntiandarum, significari videtur et 
ponderari. 
Exemplo erant veterum illae inscriptiones, quibus rerum homi- 
numque memoria montium lateribus petrosis, tabulisve saltem lapideis 
aeneisve insculpta servabatur, neque opus esse videbatur verborum 
ambagibus et ornatu, dum firmae starent montium radices, dum tem- 
plorum columnae in pulverem ne conterantur, quae immortali fere 
mole ac dignitate signa, iis tradita, posteris sancta religione com- 
mendarent. 
Nostris autem temporibus, quorum praeclare facta laevissima 
charta excipi solent facilique motu per omnem orbem terrarum quam 
citissime dispergi, alia via inquirenda erat, si quando scriptum ali- 
quod, per se quidem paucorum verborum, graviori tabula dignum 
atque aes aut marmor sibi poscere videretur.  Augetur paginarum 
tenuium numerus, donec, in volumen congestae, veluti integrum soli- 
dumque inscriptionis, non verbis sed cultu extollendae, praebeant fun- 
damentum. Verum ne rudis et inanimis illa augeatur moles, quae 
sicut arte est facta, ita et arti pervia esse debet singulis suis partibus 
