Praefatio. XV 
Post haec vero, recluso in animo luctu, (quem aeternum esse sci- 
mus, cum non sit dolor animae, mortali ac fragili corpori adscriptae, 
quae hoc dissoluto in gloriam resolvatur necesse sit, sed status animi 
puri et eruditi, ex hominum natorum nascendorumque infinita stirpe 
corporati,) Academia Naturae Curiosorum ad ea, quae officii sui 
sunt, viriliter reversa, ne defuisse sibi litterisque, aut penitus ad tae- 
diu JVcasb, mortalibus ad agendum concessae, deducta videatur, in 
nováizerum auspicia oculos convertit; nec spes animos fefellit. 
FRIDERICUS GUILELMUS IV., Quem patriae diu con- 
servet Deus! quae Eius est et semper fuit in litteras et artes proclivitas, 
precibus nostris auditis, Summoque etiam, qui rebus, ad eruditio- 
nem et cultum spectantibus, moderatur Ministro votorum Acade- 
miae interprete et suasore facto, pridie Kalendas Octobres Academiae 
Se tutorem et supremum Protectorem clementer declaravit. 
Sic igitur labefactis Academiae rebus in integrum restitutis, ani- 
moque et viribus nostris, tanquam ex tristi morbo emersis atque ad 
res strenue peragendas conversis, praeparatum iam aderat volumen, 
cui brevem hanc vicissitudinum anni MDCCCXL historiam, praefa- 
tionis loco adnexam, tradere resque nostras non solum sociis sed etiam 
omni erudito orbi commendare possimus. Sequitur dissertatiun- 
