164 |I. C. Scuavgn; 
basilari-parietalia. Hisce enim placentam. (quae aliis speciebus disci- 
formis est, nedue multum: a; basi ovariicremota): cum basi ovarii con- 
ferruminatam , neque nisi unico loco ovulorum fertilem, tribuendo, a 
rei natura vix aberrasse mihi viderer. Neque his contenditur, ovaria 
e quinis carpophyllis, utpote typico numero, revera semper confici. 
Typica enim illa ac normalis pertameria cyclorum calycini et corolla- 
ri, ex struentium foliorum divergentia 75 pendens, cum divergentia 
forte regrediente diminuatur oportet in superiori cyclo carpico; quo 
modo inter fructus solito quinqueloculares Leptospermi et Mela- 
leucae triloculares non raro obviam fiunt; fructus autem diplocarpici 
in flore pentamero diversis familiis plantarum proprii sunt. « Quibus 
computatis. plerisque in generibus, solito tantum. gemina gerentibus 
ovula sibi in placenta opposita, non dubito. quin ovarium diplophyl- 
lum, seu binis e carpophyllis conflatum, sit admittendum, singulis car- 
pidus uniovulatis. 
Utcunque sit, ovarium neutiquam pro haplophyllo habendum 
persuasum est. Placentam, ubicunque manifeste evolutam, semper 
liberam, vel.ex ipso centro ovarii cavitati imminentem, vel a centro 
magis minusve declinantem basilarem, axi continuam reperi; ex quo 
patet, integrum cyclum: carpophyllorum circa eum axem collocatum 
existere... Ovarium haplophyllum Zwxta axem positum sit oportet, ne- 
que placentam centralem liberam gerere potest. 
Anamorphosis quaedam. cyclorum floralium Actinodio Cun- 
ninghami habitualis est.: Inflorescentia est capitata involucrata; ex 
cuiusvis bracteae exteriorum cyclorum involucri axilla procreatur pe- 
dicellus bibracteolatus, floris loco antholiysem gerens seu floris solutio- 
nem in octo foliola, bracteolarüm compagem aemulantia; morphosim 
retrocedentem cyclorum corollarii et calycini exhibentem. 
