2 HISTOHIA CULTURAE 



Aristotelem, ubi, in §. 6 capitis XVII libri V, 

 de bombylio et necydalo loquitur, mutationem et 

 proventum Ichneumonis cujusdam observasse, nec 

 vero satis clare explicasse, sed haec opinio mera 

 est hypotesis, nulloque argumento firmo suffulta. 

 Recte autem monet Strack, illam Piezatorum spe- 

 ciem, quam Aristoteles nomine Ichneumonis de- 

 signavit, nullo modo ad nostros Ichneumones 

 referri posse, sed Sphegem esse, nam larva ejus 

 haud in vivis erucis insectisve degit, sedilleAristo- 

 telis Ichneumon araneas perimit easque fert in ni- 

 dum suum, id quod haud Ichneumonum nostratium 

 sed Sphegum moribus respondet. — Nec apud Pli- 

 nium secundum vestigia notionis circa Ichneumo- 

 nes invenimus, sed Romanus noster, incapite XXI 

 libri XI, verba ipsa Aristotelis repetiit. — Primus 

 qui, quoutsciam, evolutionis Ichneumonum men- 

 tionem fecit, Aldrovandus est. Pagina 100, ubi 

 de coitu et partu papilionum disseritur, auctor haec 

 profert verba : «Observavi bis erucam, quam inter 

 «brassicas ceperam, primo parere ova lutea, tenui 

 » etiam involuta lanugine, iisque editis in chrysali- 

 »dem commutari, eisdem quo illa fuerat coloribus, 

 »luteo viridi et nigro, et quod mirum mibi vide- 

 »batur, ex iis ovis volucria erumpere animalcula 

 » adeo exigua, ut visum fere subterfugerent, qualia 

 »scilicet in vesicis ulmorum reperiri solent. Qua- 

 »tuor habebant alas, Papilionum more, sed coire 

 »eas nonobservavi. Colore sunt viridi ac luteo, 

 »atris respersa maculis superne, inferne tota sub- 

 «lutea. « Quisque perspiciet, Aldrovandum hoc 



