4 IIISTOIWA OVMUIIAE 



Ichneumon, in parte II, sub n. 37, fig. 3 exhibilus, 

 Opbion est, a nonnullis auctoribus ad Ophionem 

 luteum adbibitns, quocum etiam congruit; n. 16, 

 fig. 3 aut Icbneumon genuinus est aut mas Opbio- 

 nis cujusdam; n. 29, fig. 3, nec nonPartis I, n. 47, 

 fig. 1, et n. 58, fig. 2 ad Ichneumonides reierri de- 

 bent. — Goedartum sequebatur celeberrimus 

 Swammerdam , qui ingeniose insecta, secundum 

 varios modos mutationis, in ordines digessit. Pseu- 

 dosphecae , quae vel ad tertium vel ad quartum 

 ordinem pertinent (pag. 94etl33), nostros quo- 

 que Ichneumonides complectuntur, quorum plu- 

 res, secundum habitationem et metamorphosin lar- 

 varum, ab auctoreceleberrimo descripti sunt. Ad 

 pseudospbecas etiam refertur musca devorator 

 (Verflinder) Goedarti, ita denominata, quod ara- 

 neas e medio tollere solet, unde, e sententia 

 Swammerdamii, commodius ei nomen esse possit 

 Vespae Ichneumonis. Ex bis apparet, tempore 

 Swammerdamii haud nostros Ichneumonides, sed 

 Spheges, nomine Vesparum Ichneumonum , quo 

 jam Aristoteles, ut supra mentio facta est, de 

 Sphege, araneas interficiente, usus est, designa- 

 tos esse. — Versus finem hujus saeculi Ray quo- 

 que florebat. Historia insectorum ejus quidem 

 demum anno 1710, post obilum Raji, in lucem 

 prodiit, auctor vero jam anno 1667 incumbebat in 

 observationes de Icbneumonibus, quod ipse, pa- 

 gina 254 libri laudati, testatur. Ray caeterum pri- 

 mus nomen Ichneumonum in ea quoque Piezata 

 transtulisse videtur, quae hodie sola nomine illo 



