ICHNEUMONIDUM. 9 



numerus fere indies augeretur. Eorum, qui etiam 

 de Ichneumonidibus bene meriti sunt, in decennio 

 septimo multi commemorandi sunt: Anno 1761 

 Linnaeus , in editione altera Faunae Sueciae, plu- 

 ribus aucta speciebus, familiam Ichneumonum 

 primam in novum genus redigebat, nomine Siricis 

 designatum. — Eodem anno Poda insecta Musaei 

 graecensisedebat; Ichneumones autem intres fami- 

 lias distribuit: I. Abdomine sessili mucronato (Si- 

 rices); II. Scutello thoraci concolore, antennis 

 nigris setaceis (Bracones alis obscuris); III. Alis 

 hyalinis (Ichneumones genuini etc. ). Quidam 

 Ichneumones genuini autem in genere Sphegum 

 militant, e. g. Sphex disparis est noster Trogus 

 flavatorius, Sphex annularis noster Ichn. exten- 

 sorius, Sphex truncata noster Ophion ramidulus. 

 — Briinniche inter Insecta Siaellandica plures enu- 

 merabat Ichneumonides. — Suher etiam, in cha- 

 racteribus Insectorum (Kennzeichen der Insecten), 

 hoc genus dilucidabat. — Anno 1763 Scopoli ede- 

 bat Entomologiam carneolicam. Genus Ichneu- 

 monum, aculeo exserto, vagina bivalvi, definitum, 

 induas dispescitur familias: I. Alis posticis plica- 

 tis, abdomine apice mucronato (Sirices). II. Alis 

 omnibus planis, nec plicatis (Ichneumonides). 

 a) Antennis fascia albida; i) Antennis totis nigris. 

 Quidam Ichneumonides autem, aculeo recondito, 

 in genere Sphegum latent: Sphex truncata Sco- 

 polii noster Ophion ramidulus est; Sphex crassi- 

 cornis, cujus larva in pupis Sphingis Tiliae et Pha- 

 laenae disparis degit, noster Trogus flavatorius; 



