ICHNEUMONIDUM. 63 



Methodus systematica Ichneumonidum genui- 

 norurn europaeorum, in hac Ichneumonologia ex- 

 posita, cujusque conspectum tabula synoptica 

 adnexa exhibet, maximam partem respondet con- 

 spectui, in Volumine IX Novorum Actorum Acad. 

 Nat. Curios. edito, his tamen immutationibiis: E 

 familiis IV, V, VI, VII et VIII generis Ichneu- 

 nionum genus novum composui, cui nomen Cam- 

 poplegis adsignaveram, cujusque species nonnullas 

 pluribus entomologis jam sub nomine Campople- 

 gum communicavi; cum vero species plurimae ge- 

 neris Tryphonum, a Fallenio postea editi, inde- 

 que publici juris facti, illi respondeant, juste no- 

 nien, a Fallenio inditum, retinui ; sed nomen vacans 

 Campoplegis uni subgenerum Ophionum adscripsi. 

 Familiam X Iclineumonum e serie Ichneumonidum 

 genuinorum rejeci, cum, habitu toto et cellularuiu 

 alaeforma, ab illis satis recedat. E generis Pimpla- 

 rum familia VII sectionem tertiam totam et quas- 

 dam species sectionis secundae, v. c. P. persua- 

 soriam eique affines, sustuli et in familiam octa- 

 vam novam collocavi; praeterea familiam nonam 

 addidi. Genus Banchorum quoque familia nova 

 auctum est. Generis Ophionum familia VIII ad 

 gradum generis peculiaris, jam in Volumine XI 

 Novorum Actorum Acad. Nat. Cur. , sub nomine 

 Hellwigiae descripti, promota est. Familiae IV 

 et V generis Xoridarum in unam familiam coalitae 

 sunt. — Ratio et leges, quas in construendis ge- 

 neribus et familiis secutus sum, illis respondent, 

 quas jam in scriptis meis anterioribus, v. c. in §. 2 



