276 ICHNEUMON 



admodum laeves sunt, vel sensim sensimque in 

 serie individuorum transmutantur, et nullo modo 

 characteres suppeditare possunt, individua hujus 

 speciei in plures species separandi. — De affini- 

 tate hujus speciei cum plurimis proxime sequen- 

 tium, conferas notam ad Ichneumonem gracilicor- 

 nem (n. 98). 



90. I. CONFUSORIUS. 



Segmcntis 2 et 3 rufis, tibiis flavis npicc ob- 

 scuro, antcnnaiHiin annulo albo. f. 



Statura et proportio partium feminarum spe- 

 ciei praecedentis. 



Longitudo 4 — 7 linearum. Caput rarius palpis 

 et mandibulis rufis; saepius orbitis oculorurn in- 

 ternis rubricosis, rarius rufis. Antennae vix di- 

 midii corporis longitudine, apice involutae; arti- 

 culis 8 — 16, vel eorum plurimis, albis, subtus 

 rufis aut fuscis. Thorax gibbulus, rarissime 

 puncto albo infra alas. Scutellum album. Alae 

 silaceohyalinae, stigmate rufo aut dilutecroceo, 

 radio et radice rufis autfuscis, squamula rufa aut 

 ferruginea aut fusca, areola quinqueangulari. Pe- 

 des femoribus anticis rarissime totis rufis, puncto 

 fusco basali, plerumque nigris apice rufo, mediis 

 nigris apice rufo, posticis nigris interdum basi 

 rufa; tibiis anticis flavis aut albidis, apice et latere 

 interno rufis aut dilutecroceis, mediis flavis, subtus 

 rufis aut dilute croceis, apice rufo aut fuscescente, 



