De Aquatilibus. 



MeUndry*. 



ApohBui. 



Cybi*. 



Vb.%. 

 Jbidem. 



Lib.\.dtling< 



Lati. 



Triton. 



Vr&a. 



Thynnadti. 



960 



Hactenus de his quaj nomini pelamydis vel thunni fubfunt. NUnc de horum partibus* quae fsepe to- 

 tis pifcibus attributa funt. Plinius lib. 9. cap. 15. Thunni meffibratim ca-fi ceruice & abdomine com- 

 mendantur atque clidio , recenti duntaxat, & tum quoquegraui ru<5tu,ca:teraparte plenis pulpamen- 

 tis falca(feruantur. Melandrya vocatur casfis quernisaflulis fimillima, viliffimaex his qu« caudspro- 

 xima, quiapingui carent, probatiffimaca qua: faucibus , & in alio pifce circa caudam exercitatiinrna. 

 Pelamydes in apolectos, particulatimque confedbein genera cybiorum difpertiuntur. Habes hic me- 

 landryam proparticula thynnorum almlatim diuifajqua? ab Athenxo loco ante citato ma^noru thyn- 

 norumfpecieseifedicebatur. Adh#capolecT:umproparte,verumlib.3z.cap.ii.prope!amydemaxima. 



Cybium(inquitPlin.ibide)vocaturconcifapelamys,quaepoft quadragintadiesa Ponto inMa?o- 

 tin reuertitur. Mart. Vel duo frufta rogat cybij, tertuemque laccrtum. 



AtHiceilusapud AthcnajUTrM*^^ >cv^(««VflM(p>!(n' ( w^A«.: pelamydasaitcybiaeife ma^na. Apud IO 

 eundemcybia&hora?afalfamentorumnominafunt:Twi' tk<J%u>vt xmuiKuv v.exU^c «i/«j m ueeux: rSe 

 OTOKwvjTwS-m/VitfjideftjSalfamentorummacrorumoptimaerTehorEca.pinguium vevb thunnia. & k<j«- 



•775« $£ t ufyj dmovu)vx.i.Sia ) ngu ueoux, >yyTUTiSTVK;S[Aoict -j^Jij: r Sg Tnovoii, tu S-uvvoua, Macrorum optima efle 



cybia&hora;a,&hisfimilia:pinguium ver6, thunnara. Varro cybium & thyrinus, & cuius partes 

 Graccis vocabalis omnes, vt Melandrya atque. Plinius: Triton Peiamydum generis magni : ex eo vrsea 

 cybiafiunt. Suntautemai'<w«fiue ieoux partes caudae proxima% Cybium vero dicitur autoreFefto 

 Pompeio lib. 3. quiaeius medium zque patet in omncs partcs, quod genus a Geometris x«C©- dicitur. 

 DicunturetiamS-uwvaSef teftePhauorinoTtwa^TKeyixs-.Haecdenominibusjexquibus, nifiperitedi- 

 ftinguantur, magnarerum confufio difficultafque confcquitur. 



a^ 



DE PELAMYDE VERA, SEVTHVNNO 

 Arisiotelis^ ^rxieletiw. 



50 



A Dicitvr Stwv(& a Graccis mas, & 3Wc foemina, eadem nomina Latini retinuerunt. U*i,Aotjuv^x Ga- 



Iii.9.r/»/>.i5.2alimariamvertit.Pliniuslimofam.Limofac,inquit,pelamydesalutoincipiuntvocari. DiclaeftPe- 



lamys^^TOc^rw^.\J^t;«!,quodincoenofeoccultet. QuanquamPlntarchus(inlibello,Vtrumpru- 



dentiora fint terrcna animalia aquatilibus)agrege nomen illi datum putct,nefcio qua de caufa. Ap^? 



i(c^Tisva'y.a 7mei<r%tiKH-o cnwx^uAxcrjno:, oiuxi <Ti t$\ t«7; 7r»Aauv<n. ®uvv(& >mtbtS <Jvhv njxjcofxxv, ab impetU & 

 concitatione ItaIiatotacumprouinciaPelamydevocat.Thunnuspifciseftmarinus,gregalis,lacer- 4° 

 B to minori fiue fcombro fimilis, fi colorem & maculas excipias. Vel ei qui pelamys Sarda poftca nomi- 

 (TtlamysSar nabatur tam fimilis, vt idem plane efle videatur, tam ob corporis figuram, do rficol orem , maculafque 

 velutiplumbeas, quamobappendicum ventriculinumerumaliarumquepartium internarumfimili- 

 tudinem. Hac igitur nota hunc ab illa diftingues,quod pelamys Sardaparrem quar pinnis,que, ad bran- 

 chias funt, fubeft, fquamis teclam habet. Pelamys ver6 fimpliciter, feu thunnus Ariftotelis , ab omni- 

 bus fquamis omnino nudus eft: fed cute eftplane lasui & tenui, ventre ladeo , dorfo plumbei coloris, 

 quibufdam locis candido, obfcunoribus quibufdam & nigrioribus a dorfo ad ventrem defcendentib. 

 lineistranfuerfis,brcuioriafefeinteruallo diftantibus quam inpelamyde Sarda. Pinnas &caudam. 

 icombri,coliaT,amia:pinnis caudarque fimiles habet. Duas in dorfo,alteram fub podice. Ad branchias 

 &fub ventre binas. Caudam crefcentis lune, figura. 

 Lih.j.dehift. f^f"!* Foeminai ta diftinguit Ariftoteles, & ex AriftoteleAthenaeus, vtfoeminafub ventrepin- *>° 

 anim.cap 9. " u ^ am habeat quar aphareus vocatur, qua mas caret. Sed tam in mare quam in fcemina femper pinnam 

 Lib. 7. jub ventre deprehendi, verum in mare diuifa non eft, in fcemina diuifa, opinor vt podieis foramendi- 



latari&commodiusfoetuscdipoffit.Branchiasquaternas,dupliceshabet:ventriculiappendicespro- 

 pemoduminfinitas.ventnculummagnum Inteftina tenuia, re&a. Hepar exalbo rubefcens. Fellis 



ve(icamabhepatependentcm,&inteftin9fecundum eius longitudinem annexam. Carne eft pin- 

 guifuauique. * 



A.Thmnum Hunc vcrum efr e thunnum Ariftotcliscumaliamulta,tumhoc maxime confirmat, quod Ariftot. 

 vnum hunc tnunnos mter larues pifces recenfet. Lames aute vocat qui nec fquamofi funt, neq; afpera cute: cuiuf- 

 Lthz.dehifi. ra ° dleftls q uehl cocuiisfubijcimus. Atchunnusnofter,ideftisquia nobis wwvocatur.fquamisma- 

 -«;«. »„>. .. S n, stePitur,fcditaadamnfTimrnmn a ^-ic.„hi;r^.^„ :j_-...„ r»jf ,-„/x; ^ i„u:r. *.-.,,. 60 



— ^aemp. —* — „ U(r dU iu concitatur camcuia orientc, id quod Arift. etiam pcrdidit. I hunni & xiphi* ccitro 



*»m.c*p. i 9 . concitantur, circa canis exortum.tunc .n. habet vterq; fub pinna veluti vermiculum ceftrum vel afilu 



Ltb 7 n ? ncu P atul "^ lmil e m >araneimagnitudine.!nfeftat autemtanto dolore, vt nonminus interdumxi- 



pmas quam delphinus exiliat, vnde fit vt innauigia fspenumero incidat. Eadem Plin. lib. 9. cap. 1;. & 



Atnenaius ex Anftotele tndunt. Oeftri a paucis cogniti figuram in orcyno repr^fentauimus^y^H* 



^y^eKewoA.ptg.u^.) Hisomnibusadftipulatur italisProuinciseq; vulgaris appellatio. Quavero 



peumydcm voeat vulgus in Gallia noftra Narbonenfi,ea non eft ex thunnorum,fed potius cyancorum 



gene: c 



