P R O (E M I U M. 



St'tltorum copiosissinia gens , humanae mentis 

 subltmioribus iadilferens conatulms, perpetuò 

 sussurrat: Cui bonum? Cuibonum? Scientiaiuru 

 vero cultura sicontrainsulsorum importunitatem 

 tutuni duintaxat foret refugiuni , aut si vit^e 

 sibi gratile, aliisque innoxiae rationem interduxn 

 praeberet, compendium "Jtra spem cultori coq- 

 tingeret. Utilìssimae attamen, et quam maxime 

 proficiiae sunt ex se scienti-i? naturales. Natura, 

 tanquam mater benefica homini iìlio dilecto 

 largissima mana terrestris tr.msitus auxilia , 

 commoditatesque, et edam voluptates suppe- 

 ditare videtur. Subsidionzm autein ab homiue 

 rectus fiat- asus. Perquirat sapiens, experimen- 

 tum sumat prudens, fructus ad alacrem s,ec- 

 tet, sed primus omnes inter animali^ ignota, 

 et vegetalia undi pie sparsa , et niineralia pro- 

 fuudè recondita iedeteatÌLii p.ogredientes, s.ed 



