122 



1 



Oenera jam duo Linneana, magnam specierum copiaui 

 conlinenija, pro •viribiis elaborare et absolvere conalus suiu. 

 Mono^raphiam Gicadarum in Actis Acad. Scient. Uolmiae 

 A. 1805 et'i8o6 antea dedi. Restat igllur, ut reliqiia 

 Rbyngotorum Genera Faim!» Svcciaj Amicis descripta offer- 

 rem. Notonecta autem et Nepa, quas Ibcum inter Cica- 

 dani et Cimicem occupaht itiedium, vix ullis, in Fauna Sv, 

 Linn. antea incognitis ,' speciebus (procter unam vel altcram 

 Notonect£e speciem?) adhuc locupletari possunt. Ad gene- 

 ra ultima quod fUtinet, qnas Aphis, Chermes , Cocciis ^t 

 Thrips salutantur, species novas easqne non paucas illis 

 jnserendi occasionem non tanium autumo, verum etiam ex- 

 politionem 'specieium hacienus cognitarum valde necessa- 

 fiam esse contendo. Haec insecta, corpore minuto et mol- 

 lissimo ssepius pr«dita, ideoque transfigurationi post mor- 

 tem semper obnoxia, more nhyngotoruirt metamorphosia 

 subire cognitum est. Certas quoque borum species certis 

 insidere plantis, e quibus nutritionem hauriunt, vulgo cre- 

 ditur. Hinc plurimae species, iu Systema introduc^ae , iTO- 

 men plerumque gerunt plantarum, in quibus obviae fne- 

 runt, omissa omni fere alia Speciei nota. Constat igitur, 

 hasce species, non a nota quadam systematica, sed ab ip- 

 sis plantis , in quibus nuper deprehensaj fuerunt, cognosci 

 et determinari posse. ■ Verum enim vero , ejusmodl deter- 

 minationem valde erroneam existimo; nam quasdam species 

 non diversas a diversis plantis delectari et iflimentum pe- 

 tere luculentei- observatum est. Qu/isJam tamen Aphiduni 

 species certis planlarum speciebus prscipne et forsiian uj^ice 

 insideie non ncgatum volo. Neque reticendum est, oeco- 



