125 

 oxteriorilius scrintis nigrls, strigis tiibus parallolis discalibus 

 fusoesöentibus, nmnino liberis. c? 



Varietas geographica est II. Hortonae Hew. amazonicae, scd apud 

 Aniazonum flumen superiorem in Peruvia etiam volat. Differunt 

 tria nostra speciruiua a figura Hewitsoniana (Transact. Ent. Soc. 

 of London. Vol. II. N. Ser. PI. 23.) alis anticis angustioribus, posticis 

 minus rotundatis, macula supera caerulea alarum anticarum nunquam 

 venam discoidalem superiorem pertingente, plaga posticarum minus 

 rotundata, a margine magis remota , rami mediani primi dimidium 

 basale omnino cingente, strigis earum inferis haud contiguis punctisque 

 nigris in limbo cxterno apparentibus. Cel. auctor paginam >olam 

 superiorem icone exliibuit , sed in descriptione horum punclorum 

 nullam fecit raentionem. In Andium Novae Granadae convallibus 

 tertia occurrit forma, inter hanc et amazonicam quasi media, 

 cujus diagnosin mox in lucem proferemus. 



Soctionem piopriam constituit //. Hortona, illi //. Lenae I,in. 

 valde affinem, sed ccllulis discoidalibus alarum brevioribus et latioribus, 

 vena costali alarum anticarum magis inflata vcnaque discocellulari 

 inferiore alarum posticarum ranium medianum primum tangente diversam. 

 II. Astyoche Erichs, est species , cum qua IIoHona maximam habet 

 affinitatem. Kaciem vero tota Sectio praestat Antirrhaearum. 



146. Ifactera Astjoche Erichs, var. 



Hewitson, Exotic. Butterflies Vol. II. gen. tab. Fig. 5. 

 Marem et feminam accepimus. Femina a figura citata differt pumtis et 

 maculis albis posticarum magis dissitis , haud confluentibus. In mare 

 dictae marulae minores et obsoletiores sunt magisque separatae. 



A II. Astyoche typica, cujus specimen e Museo Berolinensi ante 

 nos habemus, diftert haecce forma maculis duabus albis post maculas 

 punctiformes alarum posticarum totidemque pono eas in margine 

 apparentibus. Proprium nomen haud meretur geographica haec forma. 

 Negrina specimina similiora sunt guianico, quam ea terrae 

 Aniazonum superioris. 



147. llaetcra Lena Lin. var. brasiliensis Nob. 



Cum Bahiana optime congrua, statura solum major. Alae anticac 

 saepius punctum ostendunt nigruiu apud plicam primam discoidalem et 

 supraid punctum album. Su ri namensia specimina, quae ex antiqua col- 

 lectione Lennepiana ante oculos habemus, macula grossa nigra semper 

 ad plicam discoidalem inferiorem alarum anticarum apparente, strigis 

 fuscis paginae earum superioris magis approxiniatis, fascia quare albida 

 infera angustiore , alis posticis supra haud violascenti-caeruleo sed 

 plumbeo atomatis maculisque plumbeis multo magis albo foetis dis- 

 cropant. Ohservandum est II. Dracontidtm Hübn. surinamicam et 



