2 3 '2 



tallico-cyaneo, subtus albo, fasciculo anali atro, ad apicerfl san- 



guineo. cf 



E. Leucaspidi Cr am. valde affinis videtur, sed ab ejus icone differt 

 statura multo minore, aus latius nigro marginatis abdominisque signa- 

 turis. Minor et multo gracilior est, quam Glaucopis Auge Lin. Genus 

 constituit diversum, rami enim mediani alarum anticarum subarcuati, 

 secundus a tertio bene distans, liic autem et vena discoidalis inferior 

 una ex basi Orientes. In alis posticis vena discoidalis et ramus medianus 

 tertius basi et apice liberi, medium vero in spatium connati sunt. 

 Cellula discoidalis earum multo brevior , uti in G. haemorrhoidali 

 Cram. et Auge Lin., quam cel. Latreille jam typum generis 

 enumeravit, qua de causa nomen LaemocUaris Boisd. Herr.-Schäf f. 

 cedere debet. 



Palpi nostrae speciei multo crassiorcs et pedes breviores sunt, 

 quam in Glaucop. Auge. Antennis caret nostrum specimen unicum. 

 Abdominis structura acque aliena est, ut cel. Walker jam indicavit. 



190. Macrocnemc Maja Fabr. 



Late dispersa est mira haec species vespiformis in America tropica. 

 Observanda venarum in alis posticis distributio. Vena costalis omnino 

 abest, vena autem discoidalis usque ad basin extenditur, cellulam 

 quare dividit et ramus medianus primus et secundus e petiolo longo 

 communi ad cellulae extinium oriuntur. Cellula discoidalis pro portione 

 alae perlata apparet. 



Farn. Uraniidae. 



Lcpidopterologorum hodierni temporis paterfamilias, cel. Boisduval, 

 primus fuit, qui veram difficillimae hujus familiae sedem inter Noctuidas 

 et Geometridas cognovit. (Annal. de la Soc. ent. de France 1832). 

 Dolendum, quod postea hanc opinionem ipse mutavit, in catalogo 

 enim secundum collectionem Boisduvalianam ditissimam anno 18Ö8 

 manu exscripto, quem ante nos habemus, Uraniidae mediae inter 

 Agaristidas in Castniidarum conspiciuntur familia. Omnes auctores 

 posteriores in hunc inciderunt errorem. Cel. Blanchard solus 

 Nyctalemonem Palroclum et Sematuras propter antennarum fortasse 

 fonnam e Crepuscularium serie excludit (Hist. des Ins. 1840) Wal- 

 lt e r i an am classificationem cel. Herrich-Schäffer Correspondenzblatt 

 p. 62 confutavit, hie vero auetor Boisduvalianum schema certe 

 secutus est. Cel. Guenee primus est, qui Boisduvalii priscam 

 suseepit hypotbesin (Spec. gen. tom. IX.) et totam familiam in Geome- 

 tridarum vicinitatem transtulit. Hie auetor, uti consuetudo sua, 

 familiam in tribum exaltat et in quatuor subdividit turmas apud eum 

 "familles" ftppellatas. Quod ad nos speotat, SemOtwarum et Coro- 



