i2S 



.Speciniina, quao ante nos habemus, niasculini sunt S< xus et oxpansionc 

 M. Measenen II e w. acquant, Speciuieii ni i n d a n e n s e a Dre. S e m p e r 

 lectum nonnihil difiVrt a nostris. 



102. Mycalesis Blsaya Nob. 



Alis <S aris supra fuscis, baein versus dilutioribus, £ nae multo palli- 

 dioribus , arilicis ulrinque ocello mediano obsoleliore alro , albo 

 pupillato ferruginco-fulvo iridato, poslicis ocello subelliptico et 

 in dre duobus superioribus miniiUs, concoloribus, his margine 

 fundo dihiliore, striga distineta nigrescente dimso, subtus omnibus 

 (Sri* saturate olwaceo-fuscis , c> nae ut in pagina superiore. 

 margine exlerno ulrinque multo dilutiore, slriga fusca undulata 

 dii-iso, slriga communi obscurc nigro-fusca, introrsum ferrugineo- 

 terminala , exlus in <Sre fundo multo di/utius-, in Qua 

 albido cincla subreeta, paullulum et irregularäer undulata, 

 poslicis striga basali flexiti nigro-fusca, aiilicarum ocellis tribus 

 vel quinque (iufimo maximo) poslicarum Septem (primo et 

 quinlo maximis . seeundo tertio et quarto extra seneni) atris, 

 albo pupillatis , anguste fulco iridatis, singulis annulo multo 

 dilutiore circumcinctis, anlennis infra clacam dilute ferrugineis. 

 Luzon. Coli. Seraper. Bourias. Locban. (Lorquin.) Coli. Felder. 

 — Praecedenti quam raaxime affinis est haec forma et fortasse 

 transitionibus conjuneta. 



JOÜ. Mycalesis Igolrla Nob. 



Alis supra fuscis, anticis ocello magno posteriore nigricante ochraceo 



iridato, poslicis extus dilutioribus, slriga externa subundala 



lineaque antemarginali fuscis, sat inier se distantibus, subtus 



omnibus multo dilutioribus, fusco rariegatis, in dimidio 



exlerno albido atomatis , strigis transcersis (lexuosis in dimidio 



basali, linea tenui pone cellu/am subreeta, altera externa 



obsoleta undulata striolisque antvmarginalibus fuscis, anticarum 



ocellis duobus, poslicarum Septem atris punetiformibus. o 



Luzon. — M. Folydectae Cram. philippinae varietatem hanc 



putassemus, nisi strigarum marginalium alarum posticarum positio 



obstitisset. Striga undata enim a linea antemarginali multo magis 



reraota est, quam in specie dieta. Unum speeimen Dr. Sem per 



Europam transmisit. A M. Zophyro Koll., cui pagina inferior 



haud absimilis, facile jam alarum forma discernitur. 



