﻿594 S 



Astragalus montanus. Pall. It. III, p. 199 (ob syn. Gmkl. huc rcvoc). 230. 

 Astragalus ambiguus. Pall. Astrngal. p. 54, Nr. 56, t. 43 et 43. B. — Willd. 



Spec. pL III, p. 1312. — Georgi Beschr. d. Russ. R. Nachtr. p. 301. 

 Astra^alus pedunculis radieatis hirtusissimis folio longioribus, foliolis ovatis acu- 



tis saepe imbricatis, spica arctissima. Gmel. Fl. sili. IV, p. 59, Nr. 76, t. 30 



et t. 23, f. B. in textu omissa. 



Astragalus non ramosus, villosus et incanus, spicatus, floribus purpureo-violaceis. 



Amman. ruih. p. 126. Nr. 167. 

 Phaca uralensis. Wahleivberg. Fl. Karpath. Nr. 737. — Fellmann. Ind. Kola. 



Nr. 292. 



Hab. in Rossia arctica [territorio Kola et Lapponia! (Fellm."»], septentrio- 

 nali [Fennia (PRyxz.)] et media [Nishni-Nowgorod et Simbirsk (Pallas), 

 Slatoust (Nesterofski)]? i" provinciis caucasicis [in alpibus occidentali- 

 bus, 1200—1400 hexap ! (C. A. Meyer) et orientalibus circa fontes torrentis 

 Chodjal inque Ossetia (M. a Bieb., Stkven)], omni Sibiria (J. G. Gmelin, 

 Pall.) [uralensi (Amman, Lepechin, Uspenski), altaica! (Pall. , Fl. alt.), 

 pr. Krasnojarsk (Turcz.), in montibus ssojuticis! (Lbssitsg in herb. reg. berol.)^ 

 baikalensi! (Georgi, Turcz., Schtschukin), transbaikalensi! (Amman, 

 TuRCz.) et orientalil (Kruhse pl. exs.)] inque Davuria (Amman, Pallas, 

 TuRCz.). 21. 



t Floribus ochroleucis. — In Sibiria altaica pr. Salair ! (Bunge). 



P. sericea: foliolis utrinquc sericeis, scapis inferne pilis albis adpressis, superne 

 albis nigrisque adpressis patulisque dense obtectis, floribus erectiusculis. 

 O. uralensis /3. sericea. Dec. 1. c. — C. A. Meyer 1. c. 



Hab. in provinciis caucasicis occidentalibus! (Nordmann), in locis grami- 

 nosis siccis m. Kasbek, alt. 1200 — 1400 hexap. (C. A. Meyer). 2j.. 



pumila: subcaespitosa, pilis albis longis patentibus obtecta, foliolis paucioribus, 

 spicis paucifloris, floribus erectiusculis. 



O. uralensis /3. pumila. Ledeb. Fl. alt. III, p. 290. — Bunge. Enum. alt. 

 p. 67. 



0. alpicola. Turcz. Cat. Baikal. Nr. 325. 



O. alpina. Bunge. Ind. sem. h. dorpat. p. a. 1840. p. VHI. Nr. 7. 

 Hab. in Sibiriae altaicae sterilissimis alpium juxta fl. Tschuja! (Fl. alt.) 

 et baikalensi in alpibus ad fl. Bargusin ! et Davuriae! (Turcz.). 4. 

 b. arctica : foliolis paucioribus ovati-oblongis obtusiu.sculis, floribus paucis subum- 

 bellatis suberectis, leguminibus calycibusque nigro-pilosis. 



O. arctica. R. Br. in App. to Parry's /. Voyage. p. CCLXXVIII. — Decand. 

 Prodr. II, p. 267. — Hooker et Arn. in Beechey^s Voyage. p. 122. — 

 HooK. Fl. bor. am. I, p. 146. — Torrey et Gray. FL bor. am. I, p. 338. 



Hab. in America arctica ad sin. Kotzebue! (Beechey ex Hook, et Arn.). 4. 

 Flores non vere unibeliatl , sed in spicam brevissimam dispositt. 



Legumina plantae rosso - sibiricae , quotquot ejusdum specimina 

 vidi, cum spontanea , tum hortensia , nunquam vere bilocularia sunt. 

 Suturae superioris margo membranaceus intus protenditur ad medium 

 cavitatis usque vel ultra et plus minus adpropinquatur membranae 

 (vel illius vestigio) e sutura inferiore oriundae. Quo iatior autem vel 

 angustior utriusque suturae membrana evadit, quod eximie variat, eo 

 majore v. minore jure legumen dicitur biloculare. — Legumen in hac 

 semper ovatum , in aflini O. argentata oblongo-cylindraceum. 



46. 0. longibradeata (Karel. et Kiril. Enum. pL FL alL Nr. 231) 

 acaulis, piiis patentibus raris vestita, viridis, scapis folia superantibus, 

 foiiolis numerosis ovatis ovato-oblongisve obtusis v. acutiusculis, floribus 

 , bracteis linearibus (in planta deflorata) calyce fere duplo 



