fi(j Sitzung der philosophisch-historischem Klasse 



rum Academiam transmittendas, vestroque examini subjiciendas, id 

 prospere successit. Chartas eas a nie aeeepisti; jam eas tu ipse 

 et nonnulli e collegis tuis, aliique docti viri, manibus traetaverunt; 

 si quas insuper desideratis, eas ine, ut priores illas, impetraturum 

 confido. Ipse quidem e magna chartarum Arboreensium copia eas 

 delegi, quas ad Judicium de ipsarum palaeographica sinceritate fe- 

 rendum utiliores futuras existimavi, et vobis argumenti ratione ac- 

 ceptiores; tum quas, ipsa rerum de quibus agerent novitate aut 

 gravitate, magis dubias, atque ideo examine vestro digniores exi- 

 stimavi. 



En nunc chartarum quas misi enumerationem; cui interseram 

 adnotationes quasdam meas; rationes insuper afferam, quibus ad- 

 duetus singulas quasque potissimum delegerim. 



I. Membrana palimpsesta, cujus vetustior scriptura est sae- 



culi VIII ineuntis. Qui primus lianc membranam, et plerasque e 



chartis Arboreensibus edidit, vir clarissimus et honestissimus, idem- 



que dum viveret mihi amicissimus, nunc jam ferme ante triennium 



patriae et amicis immaturo fato ereptus, Petrus Martini, opinatus 



est, vetustiore scriptura exhiberi fragmentum chronici de Sarrace- 



norum ineursionibus, aliisque rebus Sardicis, ineunte saeculo VIII. 



Mihi alia sententia est: habere nos prae manibus fragmentum auto- 



graphum epistolae Caralitani cujuspiam, enarrantis ea quae notatu 



digniora aeeiderant in sua civitate et finitimis locis, nee temporis 



nee locorum servato ordine, sed ut epistolam scribenti singula 



quaeque se offerebant. De anno etiam quo litterae conscriptae 



sint, dubitari vix potest; cum enim duodeeim anni elapsi dicantur 



a prima Arabum invasione, hanc autem esse ad annum DCCX re- 



ferendam jam satis constet, scripta epistola dicenda erit anno 



DCCXX1I; quo nempe ipso anno saneti Augustini Hipponensis 



episcopi corpus redemptum fuit a Luitprando Langobardorum rege, 



et in Italiam advectum. 



Ad vetustiorem elutam et evanidam scripturam resuscitandum 

 Petrus Martini, seu verius Ignatius Pillito, a quo universae hae 

 Arboreenses chartae primum leetae et transscriptae sunt, usus fue- 

 rat galla diluta; sed parum prospero successu, ita ut ejus editio 

 multis adhuc lacunis hiet. Postea, antecessore quodam Caralitano 

 docente, Ignatius Pillito atque ipse ego usi sumus parte una aeidi 

 gallici cum novem partibus aquae distillataej cujus efiicacioris re- 



